Sufit: od pokoju po szklany sufit i frazę „z sufitu”

Sufit to górna, pozioma ściana pomieszczenia, a w przenośni górna granica czegoś, np. sufit cenowy albo szklany sufit w karierze.

Sufit to górna płaszczyzna pomieszczenia, ale też obrazowa granica, której nie można przekroczyć. Kiedy ktoś mówi, że coś jest „wzięte z sufitu”, ma na myśli wymysł bez żadnych dowodów. Słowo jest używane w budownictwie, ekonomii, a także w życiu codziennym i w rozmowach o pracy.

Odmiana

PrzypadekLiczba pojedynczaLiczba mnoga
Mianowniksufitsufity
Dopełniaczsufitusufitów
Celowniksufitowisufitom
Bierniksufitsufity
Narzędniksufitemsufitami
Miejscowniksuficiesufitach

Przykłady użycia

Pisownia i pochodzenie

W miejscowniku mówimy „w suficie”: spółgłoska „t” przechodzi w „ć”, a końcówka brzmi „-ie”. Błędna jest zatem forma „w sufitcie”. Słowo pochodzi z włoskiego *soffitto*, od łacińskiego *suffixus*, czyli „przymocowany od dołu”. Dziś wiąże się z dachem i ze ścianą, choć dach to konstrukcja zewnętrzna, a sufit ma charakter wnętrzarski. Warto też odróżnić sufit od stropu: strop jest elementem konstrukcyjnym budynku, a sufit tylko jego wykończeniem.

Czy sufit i strop to to samo?

Nie. Strop to konstrukcja nośna między piętrami, a sufit to dolna powierzchnia stropu widoczna w pokoju.

Co znaczy „szklany sufit”?

To niewidoczna bariera, która utrudnia awans zawodowy, zwłaszcza kobietom i mniejszościom.

Źródła

WhatsAppXTelegramFacebook

Więcej słów 5-literowych