Zapis. Od notatki w zeszycie po testament

Zapis to utrwalenie informacji w formie pisemnej lub cyfrowej, a także sposób oznaczania czegoś znakami. W prawie oznacza też rozporządzenie w testamencie.

Zapis powstaje od czasownika *zapisać*. Może to być linijka w notesie, nagranie na dysku albo paragraf w ustawie. Zapis jest śladem: dzięki niemu to, co było ulotne, można sprawdzić po latach. Słowo jest rzeczownikiem rodzaju męskiego.

Odmiana

PrzypadekLiczba pojedynczaLiczba mnoga
Mianownikzapiszapisy
Dopełniaczzapisuzapisów
Celownikzapisowizapisom
Biernikzapiszapisy
Narzędnikzapisemzapisami
Miejscowniko zapisieo zapisach

Jak używać słowa zapis

Zapis i zapisywanie

W polszczyźnie od jednego pnia wyrasta cała rodzina słów: *zapisać*, *zapisywać*, *zapiska*, *zapisek*. Czasownik występuje w parze aspektowej: dokonany *zapisać* i niedokonany *zapisywać*. Z kolei *zapis* w prawie spadkowym to konkretna dyspozycja, na przykład dom dla jednej osoby, i różni się od dziedziczenia całego majątku. Po pierwszym spotkaniu z tym terminem łatwo go pomylić z *zapisem* w znaczeniu ogólnym. Warto też odróżnić *zapis* od umowy, bo zapis to jej fragment, a nie cały dokument.

Czy zapis i zapiska to to samo?

Nie. Zapiska to krótka, odręczna notatka. Zapis to ogólniejsze pojęcie i dotyczy też nagrań czy oznaczeń.

Jak napisać „zapis” w celowniku?

Zapisowi. Przykład: nadać zapisowi właściwą formę prawną.

Źródła

WhatsAppXTelegramFacebook

Więcej słów 5-literowych