Krzywda: kiedy ktoś doznaje czegoś niesprawiedliwego

Dziecko płacze, bo poczuło się skrzywdzone. Krzywda to słowo, które w jednej sylabie mieści ocenę moralną: zło wyrządzone temu, kto na nie nie zasłużył. Pochodzi od przymiotnika „krzywy”, a więc to coś nierównego, niesprawiedliwego, wykrzywionego względem sprawiedliwości.

• Szkoda wyrządzona komuś. *Zrobił jej wielką krzywdę.*
• Niesprawiedliwość. *Spotkała go krzywda z rąk urzędników.*
• Kłopot, nieszczęście (potocznie). *Nie dzieje ci się krzywda.*

Odmiana

Przykłady użycia

• Nie zrobię ci krzywdy.Dopełniacz po zaprzeczeniu: nie zrobię czego?
• Wyrządzono mu krzywdę.Konstrukcja bezosobowa, styl formalny.
• Wzięła do siebie jego krzywdę.Znaczenie przenośne: cudze cierpienie.

Rodzina słów i dopełniacz po negacji

Od rzeczownika pochodzą krzywdzić, skrzywdzić, pokrzywdzony i krzywdzący. Zwróć uwagę na aspekt: *krzywdzić* jest niedokonane, a *skrzywdzić* dokonane. W zdaniach przeczących po czasowniku często stawiamy dopełniacz: *nikomu nie robi krzywdy*, choć dziś dopuszcza się też biernik. W miejscowniku zmienia się d na dz: *o krzywdzie*. To wymiana typowa dla rzeczowników żeńskich, np. *woda – o wodzie* (patrz woda). Pokrewne w sensie to szkoda, choć krzywda zawsze dotyczy człowieka, a nie rzeczy. W prawie funkcjonuje też termin *roszczenie o zadośćuczynienie za doznaną krzywdę*. Przeciwieństwem moralnym byłoby dobro.