Królowa: od władczyni do pszczoły i szachownicy

W bajce królowa siedzi na tronie, a w ulu rządzi całą rodziną pszczół. W polskich szachach figurę nazywa się hetmanem, ale potocznie bywa też królową. Słowo pochodzi od rzeczownika „król”, a ten, jak sądzą językoznawcy, od imienia Karola Wielkiego.

• Władczyni. *Królowa Jadwiga.*
• Żona króla. *Królowa matka.*
• Matka pszczela. *Królowa złożyła jaja.*
• Figura w szachach. *Królowa zbiła wieżę.*
• Gwiazda w danej dziedzinie. *Królowa popu.*

Odmiana

Przykłady użycia

• Królowa Elżbieta panowała ponad siedemdziesiąt lat.Tytuł z wielką literą w nazwie własnej.
• Królowa zbiła pionka.Język szachowy.
• Była królową balu.Zwrot przenośny, ‘najpiękniejsza uczestniczka’.

Od króla do królowej

Przymiotnikowa odmiana sprawia, że królowa odmienia się jak *dobra*. W mianowniku liczby mnogiej brzmi *królowe*. Słowo wiąże się z królem, które wywodzi się z imienia Karola Wielkiego, zapisanego w prasłowiańskim jako *korlь*. Mało kto wie, że w polskim języku szachowym figura nazywana jest hetmanem, a nie tylko królową, choć w mowie potocznej częste są obie nazwy. W ulu królowa to jedyna samica składająca jaja. W wyrażeniach przenośnych mówi się: *królowa nocy*, *królowa pięknego śpiewu*, *królowa życia* (osoba, która korzysta z uciech). Osobny tytuł to *królowa matka*, czyli matka panującego monarchy. W talii kart odpowiednikiem królowej jest dama.