Kłótnia: gdy rozmowa zamienia się w spór

Dwoje sąsiadów wdaje się w kłótnię o płot. Pisownię przez ó trzeba po prostu zapamiętać, bo ó w tej rodzinie wyrazów jest stałe: kłócić, kłótliwy, pokłócić. Pisownia bywa myląca, bo w wymowie nie słychać różnicy między ó a u.

• Gwałtowny spór. *Kłótnia małżonków.*
• Awantura. *Kłótnia na klatce schodowej.*
• Niezgoda. *Kłótnia o spadek.*

Odmiana

Przykłady użycia

• Wdali się w kłótnię o pieniądze.Zwrot: wdać się w kłótnię.
• Po kłótni nie odzywali się do siebie.Miejscownik po „po”.
• Kłótnie rodzinne zdarzają się najczęściej przy świątecznym stole.Liczba mnoga, ogólne stwierdzenie.

Pisownia ó i rodzina słów

Pisownia przez ó nie ma tu wymiany, która ułatwiłaby sprawdzenie, dlatego zapamiętaj całą rodzinę: kłócić się, pokłócić się, kłótliwy, zakłócić. Kłótliwy to ktoś, kto lubi się spierać. Zwróć uwagę, że kłótnia to bardziej emocjonalne starcie, a zgoda jest jej przeciwieństwem. Dyskusja natomiast bywa spokojna i rzeczowa. Bliskie znaczeniowo są gniew i walka, ale kłótnia zwykle dotyczy słów, a nie czynów. Dopełniacz liczby mnogiej brzmi kłótni, nie „kłótnich”. Mówi się też: *kłócić się jak pies z kotem* oraz *kłótnia z byle powodu*. Przysłowie *gdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta* wskazuje, że ze sporów często korzysta ktoś postronny. Rzeczownik jest żeński i odmienia się tak jak *kuchnia*.