Walka — od ringu po codzienne zmagania
Walka to starcie dwóch stron, w którym każda stara się zwyciężyć lub obronić. W przenośni oznacza też wysiłek w pokonywaniu trudności.
Walka nie zawsze oznacza przemoc. Można walczyć o zdrowie, o stypendium albo z własnym lenistwem, i polszczyzna traktuje to jako jedno słowo o szerokim zasięgu. Różni się to od bitwy, która dotyczy konkretnego starcia zbrojnego.
- Starcie fizyczne. *Walka bokserska zakończyła się nokautem.*
- Konflikt zbrojny. *Walki trwały do świtu.*
- Wysiłek, zmaganie. *Walka z chorobą bywa długa.*
- Rywalizacja. *Walka o mistrzostwo.*
Odmiana
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | walka | walki |
| Dopełniacz | walki | walk |
| Celownik | walce | walkom |
| Biernik | walkę | walki |
| Narzędnik | walką | walkami |
| Miejscownik | walce | walkach |
Przykłady
- Stoczył ciężką walkę z rakiem.„Stoczyć walkę” — utrwalona kolokacja.
- Walka o prawa człowieka trwa.Przenośnia polityczna.
- Wygrała walkę przez poddanie.Język sportów walki.
Pokrewne słowa i zwroty
- Bitwa to konkretne starcie wojsk, bunt to walka przeciw władzy.
- Walka na śmierć i życie — bezwzględna, rozstrzygająca.
- Walka z wiatrakami — daremny wysiłek (od Don Kichota).
- Czasownik: walczyć (niedokonany), zawalczyć (dokonany).
W sporcie walka ma swoje rejestry: boks, judo, zapasy, MMA. W literaturze kojarzy się z tytułami, jak „Walka o ogień”, w polityce z walką o władzę. W codziennym języku bywa używana żartobliwie, np. „walka z poniedziałkiem”. Szerokość znaczeń sprawia, że bez kontekstu nie wiadomo, czy mowa o ringu, czy o kuchennym bałaganie.
Czy „walka” ma liczbę mnogą?
Tak: „walki”, np. „walki uliczne”. Dopełniacz to „walk”, bez końcówki.
Walczyć „o” czy „z”?
„O” wskazuje cel (o zwycięstwo), „z” przeciwnika (z wrogiem).
Jak brzmi przymiotnik od „walka”?
Używamy „bojowy”, „zbrojny” lub „walczący”, zależnie od kontekstu.