Rocznik: książka, wiek i wino

Rocznik to słowo, które rozstrzyga o wieku. Pytanie „który rocznik?” oznacza „w którym roku się urodziłeś?”, co w Polsce ma znaczenie w wojsku, w szkole i na stadionie. Wyraz powstał od rzeczownika rok przez dodanie przyrostka -nik.

• Ogół osób urodzonych w danym roku. *Mój rocznik idzie do liceum w tym roku.*
• Coroczne wydawnictwo. *Rocznik statystyczny zawiera dane o gospodarce.*
• Rok zbioru wina. *Kupił butelkę wina z wyjątkowego rocznika.*
• Zestaw numerów czasopisma z jednego roku. *Biblioteka przechowuje cały rocznik gazety.*

Odmiana

Rocznik w zdaniu

• Jestem rocznik osiemdziesiąty piąty.W mowie potocznej używamy mianownika, choć formalnie wskazujemy rok.
• Przeglądała stary rocznik czasopisma.Biernik równy mianownikowi.
• Roczniki statystyczne publikuje Główny Urząd Statystyczny.Mianownik liczby mnogiej niemęskoosobowej.

Rocznik, rok i rocznica

Słowa z tej rodziny łatwo pomylić. Rocznik dotyczy roku w sensie przynależności (urodzeni, zbiór, wydanie), *rocznica* to dzień powtarzającego się wydarzenia (*rocznica ślubu*), a *roczny* opisuje coś trwającego rok. W winiarstwie rocznik ma kolosalne znaczenie, bo w jednych latach pogoda sprzyja winogronom, w innych nie. W polskich realiach pytanie o rocznik jest zwykle grzeczniejsze niż o dokładny wiek. Tak samo związany z czasem jest wiek, który mierzy lata życia, podczas gdy rocznik wskazuje konkretny rok urodzenia.