Parking: miejsce, czynność i pułapki odmiany
Parking to miejsce wyznaczone do pozostawiania pojazdów, a także samo parkowanie; może być płatny, strzeżony, podziemny lub zwykły plac.
Parking zrobił w polszczyźnie błyskotliwą karierę. To jedno słowo zastępuje całą frazę „miejsce do zostawiania samochodów”, a w dodatku wywodzi się z angielskiego czasownika *to park*. Używamy go odkąd na ulicach przybyło aut.
- Plac dla pojazdów. *Zostaw samochód na parkingu przy sklepie.*
- Parkowanie (potocznie). *Parking w centrum jest płatny.*
- Zasoby miejsc. *W centrum brakuje parkingów.*
Odmiana
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | parking | parkingi |
| Dopełniacz | parkingu | parkingów |
| Celownik | parkingowi | parkingom |
| Biernik | parking | parkingi |
| Narzędnik | parkingiem | parkingami |
| Miejscownik | o parkingu | o parkingach |
Parking w zdaniu
- Czy ten parking jest płatny?Przymiotnik w rodzaju męskim.
- Samochód stoi na parkingu podziemnym.Miejscownik: na parkingu.
- Przy hali znajduje się duży parking strzeżony.Zwrot typowy dla ogłoszeń.
Zapożyczenie i inne słowa
Wyraz pochodzi z angielskiego *parking*, utworzonego od *to park*, a to od starofrancuskiego rzeczownika *parc* — ogrodzony teren. W polszczyźnie jest rodzaju męskiego i odmienia się regularnie, z końcówką -u w dopełniaczu i miejscowniku. Równolegle istnieje rodzimy czasownik *parkować*, jak również słowa *parkingowy* i *parkometr*. Gdy mówimy o miejscu dla jednego pojazdu, bardziej precyzyjne jest *miejsce parkingowe*. Parking kojarzy się z autem i z placem, na którym stoją samochody. Pamiętaj o pisowni: parking kończy się na -ng, choć wymawiamy ostatnią głoskę jak k.
Jak się pisze parking?
Z końcówką -ng: parking, parkingu. W wymowie ostatnia głoska brzmi jak k, ale w piśmie zostaje g.
Czy parking to to samo co miejsce parkingowe?
Nie. Parking to cały teren, a miejsce parkingowe to pojedyncze stanowisko dla jednego pojazdu.