Pacjent: ten, który cierpi, ale i cierpliwie czeka

Pacjent to nazwa osoby, która szuka pomocy lekarza. W łacinie *patiens* znaczyło „cierpiący” lub „cierpliwy”, więc pacjent to ten, kto znosi chorobę i czeka na leczenie. Warto o tym pamiętać w poczekalni.

• Osoba leczona. *Lekarz przyjął dziś trzydziestu pacjentów.*
• Użytkownik usług medycznych. *Prawa pacjenta chronią ustawy.*
• Obiekt badania (potocznie). *W eksperymencie brało udział dwunastu pacjentów.*

Odmiana

Pacjent w zdaniu

• Pacjent czekał w kolejce prawie godzinę.Mianownik liczby pojedynczej.
• Lekarz porozmawiał z pacjentką o wynikach.Żeński odpowiednik: pacjentka.
• Zgłosiło się kilku nowych pacjentów.Dopełniacz liczby mnogiej: pacjentów.

Zamiana t–c i pułapki

Rzeczownik pochodzi od łacińskiego *patiens*. Odmienia się według wzoru męskoosobowego: w miejscowniku liczby pojedynczej t zmienia się w c: o pacjencie. Tak samo jest w słowach *student → o studencie*, *klient → o kliencie*. Częsty błąd to forma „o pacjentu”. Żeński odpowiednik to pacjentka. W szpitalu pacjent trafia na oddział, a po przyjęciu zajmuje się nim lekarz. Zajrzyj do wpisów o szpitalu i lekarzu. W żargonie medycznym pacjent bywa określany po prostu „chory”, ale oficjalnie piszemy pacjent, bo słowo to wskazuje rolę w systemie opieki, a nie samą chorobę. W angielskim *patient* jest też przymiotnikiem „cierpliwy”, w polskim nie.