Religia: wiara, wspólnota i lekcja w szkole
Religia to system wierzeń i praktyk dotyczących sacrum, wspólnota wyznawców, a w Polsce także przedmiot nauczany w szkołach.
Religia to słowo o wielu wymiarach: duchowym, społecznym i szkolnym. Według starożytnych autorów pochodzi od łacińskiego *religare* („wiązać”) lub *relegere* („czytać na nowo”), a uczeni do dziś się spierają, która wersja jest właściwa. Znaczenie jest jednak jasne.
- System wierzeń i praktyk. *Religia wpływa na kulturę narodu.*
- Konkretna wspólnota wiary. *Chrześcijaństwo to największa religia świata.*
- Przedmiot szkolny. *Dziś mamy religię na trzeciej lekcji.*
- Przekonanie wywierające wpływ (przenośnie). *Dla niego futbol to religia.*
Odmiana
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | religia | religie |
| Dopełniacz | religii | religii |
| Celownik | religii | religiom |
| Biernik | religię | religie |
| Narzędnik | religią | religiami |
| Miejscownik | o religii | o religiach |
Religia w zdaniu
- Religia ma w Polsce długą tradycję.Rzeczownik w mianowniku jako podmiot.
- Uczeń zapisał się na religię.Biernik: religię.
- W wielu religiach obowiązuje post.Miejscownik liczby mnogiej po przyimku „w”.
Religia, wiara i pisownia
Religia i wiara to nie to samo: wiara jest osobistym przekonaniem, a religia obejmuje także instytucje i obrzędy. Mówimy *religia katolicka*, *religia islamska*, *wolność religii*. Jedna pułapka pisowni: rzeczownik zakończony na *-ia* w liczbie pojedynczej ma w dopełniaczu, celowniku i miejscowniku jedną formę *religii*, a nie „religi”. Pokrewny przymiotnik to *religijny*, a przysłówek brzmi *religijnie*. Wyrazem pokrewnym są też kościół, jako budynek i instytucja, oraz rytuał, który jest elementem religii.
Czy religia i wiara to synonimy?
Nie. Wiara jest osobista, a religia to szerszy system ze wspólnotą i obrzędami.
Jak odmienić „religia” w dopełniaczu?
Religii, z podwójnym i na końcu.