Co znaczy wiara i czym różni się od zaufania?
Wiara to przekonanie o prawdziwości czegoś bez pełnego dowodu, a także religia i system wierzeń. Oznacza również zaufanie do kogoś.
Wiara łączy w sobie sacrum i codzienność. Możemy mieć wiarę w Boga, w przyjaciela albo w to, że jutro będzie lepiej, a w każdym z tych zdań znaczenie jest trochę inne. Warto to rozpoznawać, bo od kontekstu zależy ton wypowiedzi.
- Religia. *Wiara katolicka, prawosławna, muzułmańska.*
- Przekonanie. *Mam wiarę w jego uczciwość.*
- Zaufanie. *Stracił wiarę w ludzi.*
- Nadzieja. *Trzeba mieć wiarę w siebie.*
Odmiana
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | wiara | wiary |
| Dopełniacz | wiary | wiar |
| Celownik | wierze | wiarom |
| Biernik | wiarę | wiary |
| Narzędnik | wiarą | wiarami |
| Miejscownik | wierze | wiarach |
Zwroty i przykłady
- Nie dawał wiary własnym oczom.Zwrot „dać wiarę” oznacza uwierzyć.
- Ludzie różnych wiar żyją w tym mieście.Liczba mnoga, bardzo formalna.
- Wiara czyni cuda.Przysłowie o sile przekonania.
Pokrewne i podobne
- Wiarygodny to ktoś, komu można wierzyć; *niewiarygodny* znaczy dosłownie lub w przenośni „niewart wiary”.
- Wierzyć w + biernik kogo/co, ale wierzyć + celownik komu: *wierzę w przyjaciela* i *wierzę przyjacielowi*.
- Wiara bywa przeciwstawiana wiedzy, która opiera się na dowodach, i prawdzie jako kategorii obiektywnej.
- Przysłowie: „Wiara czyni cuda”.
Rdzeń *wier-* tworzy dużą rodzinę wyrazów: *wierny*, *wierzyć*, *zawierzyć*, *niewierny*, *wierność*. To pokazuje, że w polszczyźnie pojęcie wiary jest głęboko związane z lojalnością.
W codziennej rozmowie warto odróżniać „wierzę w to” od „wierzę temu”. Pierwsze wyraża przekonanie o istnieniu lub prawdziwości czegoś, drugie uznanie za wiarygodne czyjejś wypowiedzi. Różnica jest subtelna, ale pozwala uniknąć nieporozumień.
Czy „wiara” i „zaufanie” to synonimy?
Częściowo. Wiara jest szersza i może dotyczyć idei, zaufanie dotyczy zwykle osób.
Jaki jest wołacz od „wiara”?
„Wiaro!” — w mowie potocznej to także zwrot do grupy, np. „wiara, wychodzimy!”.