Postać: kształt, bohater i rzeczownik żeński na -ć
Postać to zewnętrzna, widoczna forma kogoś lub czegoś, a także osoba występująca w utworze lub w wydarzeniach historycznych.
Postać oznacza kształt, w jakim coś się nam ukazuje, ale także bohatera książki albo filmu. Zwrot *pod żadną postacią* znaczy tyle co *w żadnym wypadku*, a nie „w żadnym kształcie”. Rzeczownik pochodzi od czasownika *stać*, więc pierwotnie opisywał sylwetkę, postawę.
- Kształt, forma. *Woda występuje w trzech postaciach: ciekłej, stałej i gazowej.*
- Bohater utworu. *Postać Wokulskiego z „Lalki” jest wielowymiarowa.*
- Osoba w pewnym kontekście. *Wybitna postać polskiej nauki.*
Odmiana rzeczownika żeńskiego
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | postać | postacie |
| Dopełniacz | postaci | postaci |
| Celownik | postaci | postaciom |
| Narzędnik | postacią | postaciami |
| Miejscownik | postaci | postaciach |
Postać w zdaniu
- Główna postać dramatu ginie w ostatnim akcie.Rodzaj żeński: *główna postać*.
- Lek dostępny jest w postaci tabletek.Zwrot *w postaci* wprowadza formę, w jakiej coś występuje.
- Nie zrobię tego pod żadną postacią.Frazeologizm: kategoryczna odmowa.
Postać, osoba, bohater
- Rodzaj: mimo że *postać* nie kończy się na *-a*, jest żeńska, jak *kość*, *noc* czy *sieć*. Dlatego mówimy *ta postać*.
- Różnica: bohater jest osobą ze środka wydarzeń, a postać może być też drugoplanowa.
- Kształt: *postać* to też widoczna forma (kształt), na przykład *postać chemiczna*.
- Odmiana: forma *postaci* powtarza się w dopełniaczu, celowniku i miejscowniku liczby pojedynczej, a w liczbie mnogiej także w dopełniaczu. O tym, który to przypadek, decyduje kontekst zdania.
Czy postać to to samo co osoba?
Nie. Osoba to człowiek, a postać to jego rola lub widoczny obraz w utworze, wydarzeniu albo historii.
Czy „postać” może dotyczyć rzeczy?
Tak. Mówimy o postaci pary wodnej, postaci leku czy postaci kanonicznej funkcji.