Kształt: zewnętrzna forma, która coś mówi

Kształt to zewnętrzna postać przedmiotu, jego obrys lub forma. W przenośni oznacza też sposób, w jaki coś się układa.

Układanka składa się z elementów o dziwnych kształtach. Słowo „kształt” zawiera w pisowni grupę „ksz”, a nie „krz”, dlatego łatwo je pomylić z „krzesłem”. Oznacza zewnętrzny wygląd, a także trwałą formę czegoś.

Odmiana

PrzypadekLiczba pojedynczaLiczba mnoga
Mianownikkształtkształty
Dopełniaczkształtukształtów
Celownikkształtowikształtom
Biernikkształtkształty
Narzędnikkształtemkształtami
Miejscownikkształciekształtach

Przykłady użycia

Kształt, kształcić i kształtować

Z jednego pnia wyrosły kształcić (nauczać, rozwijać), ukształtować (nadać formę), kształtować i przymiotnik kształtny (o ładnych proporcjach). Tak jak rzeźbiarz nadaje kształt glinie, tak nauczyciel nadaje kształt umysłowi, dlatego mówimy o wykształceniu. W miejscowniku liczby pojedynczej zmienia się t w c: *w kształcie*, *o kształcie*. Zbliżone znaczeniowo jest słowo forma, choć kształt dotyczy głównie wyglądu zewnętrznego, a forma bywa też zasadą lub strukturą. Przejście od jednego znaczenia do drugiego widać w zdaniu *treść i forma*. Zwróć uwagę na pisownię: początek ksz, środek -ał-, koniec -t, a nie „kształd”, mimo że w wymowie słychać dźwięk zbliżony do d. Kształt wpływa też na funkcję przedmiotu.

Czy kształt i forma to to samo?

Bliskie sensem. Kształt dotyczy zewnętrznego wyglądu, a forma ma znaczenie szersze.

Jak napisać „w kształcie” w miejscowniku?

W kształcie, z wymianą t na c.

Źródła

WhatsAppXTelegramFacebook

Więcej słów 7-literowych