Kres: koniec, granica i dlaczego mówimy „Kresy”

Kres to koniec, granica lub ostatni punkt czegoś. Wyraz występuje głównie w zwrotach typu „położyć kres” czy „u kresu sił”.

Kres to koniec czegoś albo granica, której nie da się przekroczyć. Mówi się go w wyrażeniach podniosłych i formalnych: „kres cierpliwości”, „kres wytrzymałości”, „u kresu życia”. Ma charakter książkowy, rzadko słychać go w luźnej rozmowie.

Odmiana

PrzypadekLiczba pojedynczaPrzykład
mianownikkresKres jest bliski.
dopełniaczkresuNie widać kresu.
celownikkresowiPrzyglądał się kresowi drogi.
biernikkresPołożyć kres.
narzędnikkresemZ kresem lata skończyła się swoboda.
miejscownikkresieBył na kresie wytrzymałości.

Przykłady użycia

Kres, koniec i granica

Czy można powiedzieć „kres końca”?

To pleonazm. Wystarczy „kres” lub „koniec”.

Czy „kres” jest synonimem „końca”?

Tak, ale o wyższym stylu. Kres często sugeruje granicę możliwości, a koniec jest po prostu punktem zakończenia.

Czy „kres” używa się w mowie potocznej?

Rzadko. W rozmowie zwykle mówimy „koniec”, a „kres” zostawiamy na styl wyższy lub tekst pisany.

Czy „Kresy” pisze się dużą literą?

Tak, jako nazwę historycznej krainy: „Kresy Wschodnie”. W znaczeniu ogólnym „kresy” bywa też małą literą.

Źródła

WhatsAppXTelegramFacebook

Więcej słów 4-literowych