Brawo! Okrzyk, który stał się rzeczownikiem
Brawo to wykrzyknik wyrażający pochwałę i uznanie. Jako rzeczownik (zwykle w liczbie mnogiej: brawa) oznacza oklaski.
Brawo pada na koniec koncertu, meczu i dobrze zdanego egzaminu. Jedno krótkie słowo wystarcza, aby publiczność pokazała uznanie. Do polszczyzny trafiło z włoskiego, ale od dawna należy do rdzennego zasobu pochwał. W sali koncertowej pada jeszcze „bis” i „brawo”, a w teatrze dodaje się „na stojąco”.
- Wykrzyknik pochwały. *Brawo! Wspaniale zagrane!*
- Oklaski (rzeczownik, liczba mnoga). *Występ nagrodzono gorącymi brawami.*
- Ironicznie. *Brawo, wylałeś kawę na dokumenty!*
- W zwrocie. *Bić brawo*, czyli klaskać.
Odmiana
| Forma | Wykrzyknik / rzeczownik | Przykład |
|---|---|---|
| Wykrzyknik | brawo! | Brawo, tak trzymaj! |
| Mianownik lm. | brawa | Brawa dla artystów. |
| Dopełniacz lm. | braw | Burza braw. |
| Narzędnik lm. | brawami | Powitano go brawami. |
| Pochodna | brawurowy | Brawurowy występ. |
Brawo w zdaniach
- Brawo, zdałeś egzamin za pierwszym razem!Pochwała szczera i zwyczajna.
- Zebrał brawa, ale nie dla własnej zasługi.Rzeczownik w liczbie mnogiej: „brawa”, z biernikiem „brawa”.
- Brawo, zepsułeś nam cały wieczór.Ton sarkastyczny: kontekst zmienia pochwałę w przytyk.
Pochodzenie i pułapki
- Etymologia. Włoskie *bravo* („dzielny, doskonały”) trafiło do większości języków europejskich. W polszczyźnie zapisuje się je z *w*: brawo, nie „bravo”.
- Rodzaj. Wykrzyknik jest nieodmienny, a jako rzeczownik używany jest zwykle w liczbie mnogiej: *brawa*.
- Burza braw – bardzo głośne i długie oklaski, jak po wielkim występie.
- Brawura – odwaga ryzykowna; ma ten sam włoski rdzeń.
- Zobacz też burza, sukces i scena.
Brawo czy bravo – jak pisać?
Po polsku: brawo, z „w”. Zapis „bravo” jest obcy, spotykany w nazwach.
Czy „bić brawo” jest poprawne?
Tak, to stały zwrot: „bić brawo” znaczy klaskać z uznaniem.