Śpiew, śpiewanie i piękno głosu w jednym rzeczowniku
Śpiew to wydawanie dźwięków muzycznych głosem, a także dźwięczny głos ptaków. Słowo opisuje zarówno występ artysty, jak i naturalny odgłos z lasu.
Śpiew towarzyszy człowiekowi od zawsze: kołysanka dla dziecka, hymn na stadionie, pieśń w kościele. W śpiewie głos staje się instrumentem, który wyraża to, czego nie umieją słowa. Rzeczownik jest rodzaju męskiego i pochodzi od czasownika *śpiewać*.
- Wokalne wykonywanie melodii. *Zachwycił mnie jej śpiew.*
- Naturalne odgłosy ptaków. *Śpiew drozdów budził nas o piątej.*
- Sztuka wokalna. *Chodzi na lekcje śpiewu operowego.*
- Chóralne wykonywanie. *Śpiew narodowy brzmiał na rynku.*
Odmiana
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | śpiew | śpiewy |
| Dopełniacz | śpiewu | śpiewów |
| Celownik | śpiewowi | śpiewom |
| Biernik | śpiew | śpiewy |
| Narzędnik | śpiewem | śpiewami |
| Miejscownik | o śpiewie | o śpiewach |
Przykłady użycia
- Z sali dochodził cichy śpiew.Rzeczownik z przymiotnikiem opisowym.
- Nauczycielka zachwalała jego śpiew na akademii.Neutralne, szkolne użycie.
- Ptasi śpiew obudził nas o świcie.Połączenie przymiotnik + rzeczownik, bardzo częste.
Łabędzi śpiew i pokrewne słowa
W polszczyźnie istnieje wyrażenie *łabędzi śpiew*, które oznacza ostatnie, najpiękniejsze dzieło lub występ przed końcem kariery. Wywodzi się ze starożytnego przekonania, że łabędź śpiewa przed śmiercią. W tym samym kręgu leżą muzyka i pieśń. Pisownia nie sprawia kłopotu, ale w miejscowniku pojawia się końcówka *-ie*, która zmiękcza poprzednią głoskę w zapisie: *o śpiewie*, a nie *o śpiewu*. Warto zapamiętać, że to słowo zaczyna się od *śp-*, a nie od *sp-*.
Czy śpiew to to samo co śpiewanie?
Śpiew to wynik albo wydarzenie, śpiewanie to czynność. Często wymieniamy je, ale śpiewanie brzmi bardziej procesualnie.
Jaka jest liczba mnoga słowa śpiew?
Śpiewy. Używana jest rzadko i zwykle w znaczeniu odrębnych utworów lub tradycji.