Pieśń: utwór do śpiewania i „Pieśń nad pieśniami”
Pieśń to utwór liryczny przeznaczony do śpiewania, często o charakterze ludowym, religijnym lub patriotycznym.
Pieśń to jeden z najstarszych gatunków poezji i muzyki. Dawniej wszystko, co ważne, przekazywano w pieśni, bo łatwiej ją zapamiętać niż suchy opis. Rzeczownik jest rodzaju żeńskiego i kończy się miękkim *ń*, więc w odmianie przechodzi w -ni.
- Utwór liryczny do śpiewania. *Chór zaśpiewał pieśń ludową.*
- Śpiew, melodia. *Z lasu dochodziła pieśń słowika.*
- Poemat lub jego część. *„Pieśń o Rolandzie” to średniowieczny poemat rycerski.*
Odmiana rzeczownika
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | pieśń | pieśni |
| Dopełniacz | pieśni | pieśni |
| Celownik | pieśni | pieśniom |
| Biernik | pieśń | pieśni |
| Narzędnik | pieśnią | pieśniami |
| Miejscownik | o pieśni | o pieśniach |
Pieśń w zdaniu
- Pieśń maryjna rozbrzmiewała w kaplicy.Religijny kontekst, styl podniosły.
- Zespół wykonał starą pieśń partyzancką.Rodzaj pieśni historycznej.
- Uczyliśmy się pieśni Kochanowskiego.Dopełniacz liczby pojedynczej, język szkolny.
Pieśń nad pieśniami
Biblijna *Pieśń nad pieśniami* to księga Starego Testamentu. Tytuł tworzy superlatyw hebrajski: tak jak „król królów” oznacza największego króla, tak „pieśń nad pieśniami” oznacza najpiękniejszą pieśń. To jedna z kilku konstrukcji w polszczyźnie, w których powtórzenie rzeczownika podkreśla jego wyjątkowość. Pokrewne hasła w słowniku: śpiew i muzyka.
W polskiej literaturze szkolnej znasz *Pieśni* Jana Kochanowskiego, w tym słynną „Czego chcesz od nas, Panie”. Uczniowie czytają je do dziś, a muzycy czerpią z nich inspirację.
Czym pieśń różni się od piosenki?
Pieśń jest zwykle poważniejsza, uroczysta lub tradycyjna. Piosenka ma lżejszy, rozrywkowy charakter.
Dlaczego pieśń pisze się przez ń?
Ń występuje w końcówce tematu miękkiego i przechodzi w ni w odmianie: pieśni.