Plecy: rzeczownik tylko w liczbie mnogiej

Plecy to klasyczny przykład rzeczownika, który nie ma liczby pojedynczej. Mówimy „bolą mnie plecy”, nigdy „boli mnie pleca”. W polszczyźnie takie słowa nazywamy pluralia tantum, a dopełniacz to forma *pleców*.

• Tylna część tułowia. *Boli mnie w plecach.*
• Wpływowa protekcja (potocznie). *On ma plecy w urzędzie.*
• Tył czegoś. *Plecy krzesła są wygodne.*

Odmiana rzeczownika

Plecy w zdaniu

• Boli mnie górna część pleców.Dopełniacz liczby mnogiej, opis dolegliwości.
• Wszedł do pokoju za jej plecami.Zwrot „za plecami”: z tyłu lub bez wiedzy.
• Ma plecy w ministerstwie, dlatego awansował.Potocznie o protekcji.

Plecy w idiomach

• Odwrócić się plecami – okazać niechęć lub zignorować.
• Wbić nóż w plecy – zdradzić.
• Mieć plecy – mieć wpływowych protektorów.
• Powiązane: plecak, ramię.

Podobne rzeczowniki występujące tylko w liczbie mnogiej to *spodnie*, *drzwi*, *okulary* i *urodziny*. Warto wiedzieć, że po przyimku „za” używamy narzędnika: „za plecami”, a w wyrażeniu „na plecach” – miejscownika, np. „nosić plecak na plecach”.

Dobrą okazją do przypomnienia jest też dolegliwość, którą wielu z nas zna: *ból pleców*. Lekarze ortopedzi radzą dbać o prawidłową postawę przy biurku i regularnie się rozciągać. W rozmowie o zdrowiu mówimy więc o górnej, środkowej i dolnej części pleców.