Rakieta: pojazd kosmiczny i sprzęt do gry
Rakieta to pojazd napędzany silnikiem odrzutowym, wynoszący ładunki w kosmos lub służący jako pocisk. Rakieta to też sprzęt sportowy do tenisa.
Rakieta to wyraz o dwóch odrębnych źródłach. Pojazd kosmiczny pochodzi z włoskiego *rocchetta*, czyli „szpulka”, a rakieta tenisowa z francuskiego *raquette*. Po polsku oba słowa wyglądają tak samo.
- Pojazd napędzany silnikiem odrzutowym. *Rakieta wyniosła satelitę na orbitę.*
- Pocisk. *Wystrzelono rakietę przeciwlotniczą.*
- Sprzęt do gry. *W tenisie używa się rakiety.*
- Fajerwerk. *Rakiety rozbłysły nad miastem w sylwestra.*
Odmiana
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | rakieta | rakiety |
| Dopełniacz | rakiety | rakiet |
| Celownik | rakiecie | rakietom |
| Biernik | rakietę | rakiety |
| Narzędnik | rakietą | rakietami |
| Miejscownik | o rakiecie | o rakietach |
Rakieta w zdaniu
- Rakieta wystartowała punktualnie.Podmiot w mianowniku.
- Kupiłam nową rakietę do badmintona.Biernik żeński: rakietę.
- Mówił o rakietach z wielkim zapałem.Miejscownik liczby mnogiej.
Rakieta w kosmosie i w sporcie
Nazwa *rakieta* pojawia się w wielu zwrotach: *rakieta nośna*, *rakieta kosmiczna*, *rakieta przeciwlotnicza*. W sporcie to jednocześnie *rakieta tenisowa*, *do badmintona* i *do squasha*. Potocznie o kimś bardzo szybkim mówimy, że *jest jak rakieta*. Samo start rakiety poprzedza odliczanie, a w tej czynności ważny jest każdy detal techniczny. Warto zapamiętać odmianę: dopełniacz liczby mnogiej brzmi *rakiet*, a w celowniku i miejscowniku liczby pojedynczej pojawia się alternacja t : c, czyli *rakiecie*. Rodzina wyrazów obejmuje też *rakietowy* (napęd rakietowy) i *rakietnica*, czyli pistolet wystrzeliwujący sygnały świetlne.
Skąd wzięło się słowo „rakieta”?
Z włoskiego, początkowo na określenie fajerwerku wystrzeliwanego w górę.
Czy „rakieta” w tenisie to to samo słowo?
Pisownia i brzmienie są takie same, ale pochodzenie francuskie.