Start: od biegacza po rakietę i pułapka słowa starcie

Start to jedno z tych słów, które przyszło do polszczyzny z angielskiego i dobrze się u nas zadomowiło. Pada w sporcie, lotnictwie, informatyce i biznesie, a w każdej z tych dziedzin oznacza ten sam moment: koniec oczekiwania, początek ruchu. Czasownik od niego to „startować”.

• Rozpoczęcie wyścigu, biegu lub lotu. *Start maratonu zaplanowano na ósmą rano.*
• Miejsce, z którego ruszają zawodnicy. *Zawodnicy ustawili się na starcie.*
• Początek działania lub kariery. *Dobry start w pracy to połowa sukcesu.*
• Udział w zawodach. *Jej start w mistrzostwach stał pod znakiem zapytania.*

Odmiana

Przykłady użycia

• Wszyscy zawodnicy mają taki sam start.Znaczenie sportowe; kluczowy jest równy punkt wyjścia.
• Start rakiety przełożono z powodu pogody.Język lotnictwa i kosmonautyki.
• Dobry start to połowa drogi do celu.Przenośnia, często w przysłowiach i hasłach motywacyjnych.

Start i starcie to nie to samo

W miejscowniku „na starcie” rzeczownik „start” wygląda tak samo jak zupełnie inne słowo: starcie, czyli zderzenie lub walka. Starcie wywodzi się od czasownika „ścierać” i dlatego ma inny rdzeń. Zdanie „na starcie zawodnicy czekali na sygnał” dotyczy więc początku wyścigu, a „starcie dwóch armii” opisuje bitwę. Dla porządku dodajmy, że dokonanym odpowiednikiem czasownika „startować” jest „wystartować”, a bieżący bieg rozpoczyna się zazwyczaj od startu.