Przerwa: chwila odpoczynku i luka w czasie
Przerwa to czasowe zatrzymanie czynności lub krótki odpoczynek między zajęciami, na przykład lekcjami w szkole czy częściami meczu.
Przerwa to najpopularniejsze słowo w szkolnych korytarzach. Utworzono je od czasownika *przerwać*, więc dosłownie oznacza „coś, co przerywa ciąg”. Przedrostek *prze-* wskazuje przejście przez coś lub zatrzymanie.
- Odpoczynek między zajęciami. *Na przerwie zjadłem kanapkę.*
- Wstrzymanie czynności. *Po godzinie pracy zrobiliśmy przerwę.*
- Luka w ciągłości. *W transmisji pojawiła się przerwa w dźwięku.*
- Część widowiska (w sporcie). *Po przerwie drużyna strzeliła gola.*
Odmiana
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | przerwa | przerwy |
| Dopełniacz | przerwy | przerw |
| Celownik | przerwie | przerwom |
| Biernik | przerwę | przerwy |
| Narzędnik | przerwą | przerwami |
| Miejscownik | o przerwie | o przerwach |
Przerwa w zdaniu
- Zróbmy sobie krótką przerwę na kawę.Biernik żeński: przerwę.
- Lekcja trwa czterdzieści pięć minut, potem jest dziesięć minut przerwy.Po „dziesięć” stoi dopełniacz: minut przerwy.
- Po długiej przerwie wrócił do treningów.„Po” + miejscownik w znaczeniu czasu.
Przerwa, pauza i antrakt
Przerwa jest najbardziej ogólna. *Pauza* kojarzy się z muzyką i mową, a *antrakt* to przerwa w przedstawieniu teatralnym. W szkole mówimy o *dużej przerwie* (dłuższej) i *krótkiej przerwie*. Frazeologicznie: *robić sobie przerwę*, *przerwa na reklamę*, *bez przerwy* (ciągle, nieustannie). „Bez przerwy” piszemy rozdzielnie, bo to przyimek z rzeczownikiem, a nie jedno słowo. Dobrą parą jest też chwila, ale ta oznacza krótki odcinek czasu, niekoniecznie z odpoczynkiem. Przeciwieństwem przerwy jest ruch bez zatrzymania, widoczny w wyrażeniu *przerwać ciągłość*.
Czy „przerwa” pisze się razem z „bez”?
Nie. „Bez przerwy” zapisujemy w dwóch słowach.
Jaka jest różnica między przerwą a przerwaniem?
Przerwa to stan lub okres, a przerwanie to czynność zatrzymania.