Pobyt to czas spędzony w jednym miejscu
Pobyt to przebywanie w jakimś miejscu przez określony czas, na przykład w hotelu, szpitalu albo w obcym kraju. W prawie oznacza też legalne przebywanie cudzoziemca.
Pobyt powstał od czasownika *być* i opisuje samo trwanie w jakimś miejscu. Pobyt zawsze ma początek i koniec, dlatego mówi się o jego długości, a nie o miejscu. Słowo działa w języku potocznym i urzędowym, choć w urzędzie ma dodatkowe, prawne znaczenie.
- Przebywanie gdzieś przez pewien czas. *Pobyt w górach dobrze mi zrobił.*
- Czas spędzony w placówce, np. w szpitalu. *Pobyt w szpitalu trwał tydzień.*
- Status prawny cudzoziemca. *Karta pobytu pozwala legalnie mieszkać w Polsce.*
Odmiana rzeczownika
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | pobyt | pobyty |
| Dopełniacz | pobytu | pobytów |
| Celownik | pobytowi | pobytom |
| Narzędnik | pobytem | pobytami |
| Miejscownik | pobycie | pobytach |
Pobyt w zdaniu
- Podczas pobytu w Gdańsku odwiedziliśmy Westerplatte.Po „podczas” używasz dopełniacza: pobytu.
- Jego pobyt na oddziale się przedłużył.Neutralne, typowe w tekstach o zdrowiu.
- Zameldowanie na pobyt stały jest obowiązkowe.Język urzędowy, rzeczownik w mianowniku.
Pobyt stały i pobyt czasowy
- Pobyt stały — bezterminowe prawo mieszkania, związane np. z zameldowaniem na stałe.
- Pobyt czasowy — ograniczony datą, na przykład na czas studiów lub pracy.
- Pobyt tymczasowy — wyrażenie często używane w urzędach i hotelach, wymienne z czasowym.
- Miejscownik — mówisz *w pobycie* i *o pobycie*: t przed końcówką -e zmiękcza się na c, jak w słowie *pobyt – pobycie*.
Przy planowaniu podróży zwróć uwagę na formę zapisu: mówi się *pobyt w hotelu*, *pobyt za granicą*, *pobyt na wsi*. Przyimek zależy od miejsca, a nie od samego słowa, więc warto zapamiętać całe połączenia, a nie pojedyncze wyrazy.