Co oznacza plac i dlaczego nazwa wraca w nazwach wielu miast?
Plac to duża, otwarta przestrzeń w mieście, a także teren przeznaczony do konkretnego celu, np. plac budowy lub plac zabaw.
Plac to słowo, które słyszymy codziennie, nawet w nazwach przystanków. Pierwotnie znaczył po prostu szeroką, płaską przestrzeń, na której coś się dzieje. W miastach to zwykle miejsce spotkań, targów i uroczystości.
- Otwarta przestrzeń miejska. *Spotkajmy się na placu Zamkowym.*
- Teren przeznaczony do celu. *Na placu budowy wciąż stoją dźwigi.*
- Miejsce zabawy. *Dzieci grają na placu zabaw.*
- W przenośni, w zwrocie. *Przeciwnik został na placu boju.*
Odmiana
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | plac | place |
| Dopełniacz | placu | placów |
| Celownik | placowi | placom |
| Narzędnik | placem | placami |
| Miejscownik | placu | placach |
Plac w zdaniu
- Na placu przed ratuszem odbywa się targ.Typowe zastosowanie miejskie.
- Mieszkam przy placu Zbawiciela.W adresach „plac” zwykle piszemy małą literą, skrót to „pl.”.
- Wygrał w pięknym stylu i zszedł z placu jako zwycięzca.Przenośnie, zwłaszcza o walce czy rywalizacji.
Skąd się wziął plac?
Polskie słowo przyszło z niemieckiego *Platz*, a ostatecznie z łacińskiego *platea* („szeroka ulica”), które to z kolei wywodzi się z greckiego *plateia*. Ten sam rdzeń dał angielskie *place*, włoskie *piazza* i hiszpańskie *plaza*. W polskich miastach plac bywa mylony z rynkiem: rynek to historyczny, centralny plac z targiem, a plac to termin szerszy. Zwrot „pozostać na placu boju” sięga czasów, gdy bitwy rozstrzygano na otwartym polu, a zwycięzca pozostawał na nim jako ostatni.
Kiedy piszemy „plac” małą, a kiedy wielką literą?
W nazwach ulic i placów w adresie piszemy małą literą: plac Defilad. Wielką tylko na początku zdania lub w nazwach własnych instytucji.
Czy plac to to samo co rynek?
Nie. Rynek to najstarszy centralny plac miasta, zwykle z kramami i ratuszem. Plac to szersze pojęcie.