Opiekun: kim jest, czym różni się od rodzica i kuratora?

Opiekun to osoba, która z urzędu, z umowy lub z własnej woli sprawuje opiekę nad kimś lub czymś: dzieckiem, chorym, grupą, a także zwierzętami czy projektem.

Opiekun to wyraz ciepły, ale w prawie bardzo konkretny. Opiekunem może być rodzic, nauczyciel na wycieczce albo osoba wyznaczona przez sąd, a każdy z nich ma inne obowiązki. Dlatego warto wiedzieć, w jakim znaczeniu słowo pada w rozmowie.

Odmiana

PrzypadekLiczba pojedynczaLiczba mnoga
Mianownikopiekunopiekunowie
Dopełniaczopiekunaopiekunów
Celownikopiekunowiopiekunom
Biernikopiekunaopiekunów
Narzędnikopiekunemopiekunami
Miejscowniko opiekunieo opiekunach

Opiekun w zdaniu

Opiekun, opiekunka i opieka

Rzeczownik pochodzi od słowa opieka i przyrostka -un, który tworzy nazwy osób wykonujących daną rolę. Żeński odpowiednik to opiekunka, który w mowie potocznej często oznacza osobę zajmującą się dziećmi lub seniorami za wynagrodzeniem. W pisowni uwaga na zamianę końcówki: w miejscowniku mówimy o opiekunie, nie „o opiekunu”. Nie mylmy opiekuna z kuratorem: kurator działa w określonej sprawie, na przykład spadkowej lub sądowej, a opiekun zajmuje się osobą szerzej, zwykle małoletnią lub ubezwłasnowolnioną. W szkole mówimy o opiekunie klasy, a w rodzinie o opiekunach dziecka, którymi mogą być rodzice lub dziadkowie.

Czy opiekun to to samo co rodzic?

Nie. Rodzic jest opiekunem z mocy prawa, ale opiekunem może być też ktoś inny, na przykład wyznaczony przez sąd.

Jak brzmi żeński odpowiednik?

Opiekunka. Używa się go także w znaczeniu „osoba zajmująca się dziećmi”.

Źródła

WhatsAppXTelegramFacebook

Więcej słów 7-literowych