Napój: dlaczego piszemy ó, skoro w liczbie mnogiej jest o?
Napój to płyn przeznaczony do picia, np. woda, sok, herbata czy napój gazowany. Rzeczownik rodzaju męskiego, od czasownika poić.
Napój to jedno z najprostszych słów w kuchni i jedno z częstszych pułapek ortograficznych. Piszemy „napój”, bo w liczbie mnogiej wraca „o”: napoje. To klasyczna wymiana ó na o, którą sprawdzasz, zmieniając formę wyrazu.
- Płyn do picia. *Zamówiliśmy napoje do obiadu.*
- Wyrób spożywczy: sok, lemoniada, napój gazowany. *Napoje energetyzujące nie są dla dzieci.*
- W dawnym języku: lekarstwo w płynie lub eliksir. *Napój miłosny zawsze działał w baśniach.*
Odmiana rzeczownika
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | napój | napoje |
| Dopełniacz | napoju | napojów |
| Celownik | napojowi | napojom |
| Biernik | napój | napoje |
| Narzędnik | napojem | napojami |
| Miejscownik | o napoju | o napojach |
Napój w zdaniu
- Poproszę zimny napój bez cukru.Prośba w restauracji; formalnie i neutralnie.
- Karta napojów jest na ostatniej stronie.Dopełniacz liczby mnogiej, zapis z o.
- Wypił napój do dna.Dosłowne użycie, bez żadnych skojarzeń z lekarstwem.
Rodzina wyrazów
- Pić i popijać: czasowniki podstawowe.
- Poić: dawać komuś lub zwierzęciu pić; od niego pochodzi właśnie *napój*.
- Napoić i napić się: dokonane formy czynności.
- Pokrewne hasła w słowniku: woda, herbata.
Ciekawostka z branży: napoje dzieli się na bezalkoholowe, alkoholowe, gorące i zimne, a w sklepach działy nazywa się często po prostu „napoje”. Na etykietach zobaczysz także określenie *napój mleczny* lub *napój roślinny*, bo w Unii Europejskiej produkt roślinny nie może nazywać się „mlekiem”.
Czy napój i picie to to samo?
Nie do końca. Napój to konkretny płyn, a picie to czynność lub potocznie coś do wypicia: „Masz coś do picia?”.
Czy napój alkoholowy to też napój?
Tak, ale mówi się wtedy precyzyjniej: napój alkoholowy, alkohol lub trunek.