Młodość: okres życia, który poeci opisują od wieków
Młodość to okres życia między dzieciństwem a dorosłością, a także cecha osoby młodej: świeżość, energia i brak doświadczenia.
Młodość to słowo, które w polskiej kulturze ma wyjątkowo poetycką rangę. Wystarczy przypomnieć „Odę do młodości” Adama Mickiewicza z 1820 roku, w której młodość staje się siłą zmieniającą świat. Na co dzień oznacza jednak po prostu wczesny etap życia.
- Okres życia człowieka. *W młodości dużo podróżował.*
- Młody wiek jako cecha. *Jej młodość przyciągała spojrzenia.*
- Młodzi ludzie jako grupa (książkowo). *Cała młodość miasta wyległa na plac.*
Odmiana
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Uwaga |
|---|---|---|
| Mianownik | młodość | brak liczby mnogiej |
| Dopełniacz | młodości | wspomnienie młodości |
| Celownik | młodości | oddać się młodości |
| Narzędnik | młodością | zachwycić młodością |
| Miejscownik | o młodości | w młodości |
Młodość w zdaniu
- W młodości marzył o karierze pilota.Najczęstszy zwrot z przyimkiem: w młodości.
- Szaleństwa młodości mijają szybciej, niż się wydaje.Dopełniacz: szaleństwa młodości.
- Wspominała wiosnę młodości z rozrzewnieniem.Styl wzniosły, książkowy.
Od młodego do młodości
Rzeczownik utworzono od przymiotnika *młody* za pomocą przyrostka -ość, tak samo jak mądrość od mądry. Rodzina wyrazów jest bogata: młodzież, młodzieniec, młodzik, młodnieć, odmłodzić. Warto zwrócić uwagę na ścisłe przeciwieństwo — starość — oraz na pokrewne wyrażenie „druga młodość”, które opisuje odnowioną energię w dojrzałym wieku. Pisownia nie sprawia kłopotu: piszemy zawsze z ł i ó, bez żadnych wyjątków. Częsty zwrot przysłowiowy: młodość nie wieczność, czyli korzystaj z niej, póki trwa. Słowo często łączy się z wyrazem dziecko, gdy mówimy o wspomnieniach z wczesnych lat.
Czy młodość ma liczbę mnogą?
Nie używa się jej w normalnym języku, bo słowo oznacza abstrakcyjny okres, a nie rzecz policzalną.
Czym różni się młodość od młodzieży?
Młodość to etap życia lub cecha, a młodzież to grupa ludzi w tym wieku.