Łańcuch: ogniwo za ogniwem

Łańcuch to proste urządzenie: ogniwa zahaczone jedno o drugie, tak że całość wytrzymuje duże obciążenie. Łańcuch jest tak mocny, jak jego najsłabsze ogniwo – to przysłowie opisuje zarówno fizykę, jak i organizację pracy zespołu. Zrobiony ze stali trzyma psa albo kotwicę, a w przenośni łączy zdarzenia i zależności, od dostaw po łańcuchy górskie.

• Metalowe ogniwa. *Pies szarpał się na łańcuchu.*
• Ciąg zależności. *Łańcuch pokarmowy łączy rośliny i drapieżniki.*
• Pasmo górskie. *Łańcuch Tatr rozciąga się na granicy.*
• Sieć (np. sklepów). *Łańcuch hoteli otwiera nowy obiekt.*

Odmiana rzeczownika

Łańcuch w zdaniu

• Zerwał łańcuch i uciekł.Dosłowne użycie; zerwanie więzów w przenośni też brzmi znajomo.
• Awaria pozostawiła przerwę w łańcuchu dostaw.Zdanie z ekonomii i logistyki.
• Rower wymaga naoliwienia łańcucha.Dopełniacz po „wymaga”.

Pisownia i przenośnie

• Pisownia: w *łańcuch* piszemy „ł” na początku, „ń” w środku i „ch” na końcu. Wyraz kończy się na „-ch”, nigdy na „-h”: *łańcuch*, *łańcuchy*.
• Zdrobnienie: *łańcuszek* to cienka ozdoba na szyję, a *łańcuszkowy* to przymiotnik, na przykład szew łańcuszkowy.
• Przysłowie: „Łańcuch jest tak silny jak jego najsłabsze ogniwo”. Z łańcuchem związana jest też *reakcja łańcuchowa*, czyli proces, w którym jedno zdarzenie wywołuje kolejne w serii.