Kwestia: kiedy sprawa staje się pytaniem do rozstrzygnięcia

To już tylko kwestia czasu, zanim projekt ruszy. W teatrze „kwestia” to dosłownie linijka tekstu przypadająca aktorowi, a w życiu codziennym oznacza sprawę, o której trzeba zadecydować. Słowo pochodzi z łacińskiego *quaestio*, ‘pytanie, dochodzenie’.

• Sprawa do rozstrzygnięcia. *Kwestia finansowania wciąż otwarta.*
• Wypowiedź aktora. *Zapomniał swojej kwestii.*
• Temat dyskusji. *Poruszono kwestię bezpieczeństwa.*

Odmiana

Przykłady użycia

• To kwestia gustu.Zwrot często używany do zakończenia sporu.
• Poruszył kwestię wynagrodzeń.Styl formalny.
• Aktor opuścił swoją kwestię.Teatr, znaczenie wypowiedzi.

Kwestia i pytanie

Słowo kwestia bywa zastępowane pytaniem, ale nie zawsze są wymienne. Pytanie wymaga odpowiedzi, a kwestia raczej rozstrzygnięcia lub namysłu. Często łączy się z rzeczownikami w dopełniaczu: *kwestia czasu*, *kwestia zaufania*, *kwestia życia i śmierci*. Typowy jest też wyraz kwestionować, czyli podawać coś w wątpliwość. W odmianie rzeczowników na -ia (*kwestia*, *akcja*, *wizja*) dopełniacz, celownik i miejscownik mają wspólną końcówkę -ii: *w kwestii*, *o kwestii*. Po polsku piszemy kwestia przez kw, nie „kfestia”. Zamiast *w kwestii* możesz czasem powiedzieć prościej *w sprawie* lub *co do*. Ważna jest też relacja z problemem: kwestia bywa spokojniejsza, mniej alarmująca. W teatrze aktor uczy się swoich kwestii na pamięć, a reżyser dba, by padały w odpowiednim rytmie. Podobnie w rozmowie: kwestia może wybrzmieć mocniej, jeśli padnie we właściwym momencie.