Kredyt: zaufanie, pożyczka i fałszywy przyjaciel „credit”
Kredyt to pożyczka pieniężna udzielana przez bank na określony cel i czas, z odsetkami. Słowo pochodzi od łacińskiego credere, czyli „wierzyć”.
Kredyt to w gospodarce umowa, w której bank oddaje klientowi pieniądze pod warunkiem ich zwrotu z odsetkami. Łacińskie *credere* znaczy „wierzyć”, więc kredyt to dosłownie zaufanie: ktoś wierzy, że dłużnik odda to, co pożyczył. Wyrażenie „kredyt zaufania” to więc w gruncie rzeczy powtórzenie.
- Pożyczka z banku na określony cel. *Wzięli kredyt hipoteczny na mieszkanie.*
- Sprzedaż z odroczoną płatnością. *Kupił lodówkę na kredyt.*
- Przenośnie: zaufanie, szansa. *Dostał od zarządu kredyt zaufania.*
Odmiana przez przypadki
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | kredyt | kredyty |
| Dopełniacz | kredytu | kredytów |
| Celownik | kredytowi | kredytom |
| Biernik | kredyt | kredyty |
| Narzędnik | kredytem | kredytami |
| Miejscownik | kredycie | kredytach |
Kredyt w zdaniu
- Spłacam kredyt co miesiąc w stałych ratach.Czasownik „spłacać” to najczęstsze zestawienie.
- Bank udzielił mu kredytu na dwadzieścia lat.Dopełniacz po czasowniku „udzielić”.
- Mam wobec ciebie kredyt zaufania.Przenośnie: okazuję cierpliwość i wiarę.
Kredyt, pożyczka i angielski credit
W mowie potocznej kredyt i pożyczka bywają używane zamiennie, ale w prawie i bankowości to różne umowy: kredytu udziela bank, a pożyczka może pochodzić od każdego. Uwaga na fałszywego przyjaciela: angielskie *credit* tłumaczy się zależnie od kontekstu jako zaliczenie, uznanie, a w filmie także napisy końcowe, i nie zawsze jest to polski kredyt. Z kolei dług to pojęcie szersze i obejmuje także zobowiązania prywatne, które nie wynikają z umowy bankowej.
Co to jest kredyt hipoteczny?
To kredyt zabezpieczony na nieruchomości, zwykle mieszkaniu lub domu, spłacany przez wiele lat.
Jak brzmi miejscownik słowa kredyt?
Poprawnie „o kredycie”, „w kredycie”: grupa t przechodzi w c przed końcówką -e.