Kolacja: wieczorny posiłek i błąd w pisowni

Kolacja to ostatni posiłek dnia, jedzony wieczorem. Dawniej słowo oznaczało też uroczystą ucztę.

Po całym dniu pracy siadasz do stołu na kolację i wreszcie możesz odetchnąć. Słowo pochodzi z łaciny i pierwotnie oznaczało wspólny posiłek zakonników, a dziś znaczy zwykłe wieczorne jedzenie. Dziś to przede wszystkim ostatni posiłek dnia, po obiedzie. Kolacja bywa lekka lub obfita, w zależności od zwyczajów domu, regionu i pory roku.

Odmiana

PrzypadekLiczba pojedynczaLiczba mnoga
Mianownikkolacjakolacje
Dopełniaczkolacjikolacji
Celownikkolacjikolacjom
Biernikkolacjękolacje
Narzędnikkolacjąkolacjami
Miejscownikkolacjikolacjach

Przykłady użycia

Pochodzenie i pisownia

Rzeczownik przyszedł z łaciny: *collatio* oznaczało zebranie, wspólny posiłek mnichów, od czasownika *conferre* ‘znosić razem’. Dlatego kolacja to pierwotnie jedzenie w gronie. W pisowni uważaj na cj: *kolacja*, nie „kolacia”. Zbliżone słowo posiłek jest ogólne, a kolacja wskazuje porę dnia. Jeszcze w XIX wieku szlachta jadała obiad po południu, a kolację późnym wieczorem, więc czas posiłków przesunął się z biegiem lat. W Boże Narodzenie najważniejsza jest kolacja wigilijna, jedyna w roku, która ma stałe, bezmięsne menu.

Czy kolacja to to samo co wieczerza?

Wieczerza to słowo książkowe, podniosłe, np. Ostatnia Wieczerza. W mowie codziennej mówimy kolacja.

Jak napisać „kolację” w bierniku?

Z końcówką -ę: widzę kolację, przygotowuję kolację.

Źródła

WhatsAppXTelegramFacebook

Więcej słów 7-literowych