Karaoke: dlaczego się nie odmienia?
Karaoke to forma rozrywki polegająca na śpiewaniu przy podkładzie muzycznym bez głosu wykonawcy, zwykle z tekstem wyświetlanym na ekranie.
Karaoke to zabawa, w której śpiewasz do podkładu bez wokalu. Słowo jest nieodmienne: mówimy „w karaoke”, „z karaoke”, „na karaoke”, nigdy „w karaoku”. Wyraz pochodzi z japońskiego i jest dobrym przykładem tego, jak polszczyzna oswaja zapożyczenia. Karaoke łączy śpiew i muzykę.
- Zabawa muzyczna. *Wieczorem idziemy na karaoke.*
- Lokal lub urządzenie. *Włączył karaoke w salonie.*
- Podkład z tekstem. *W internecie jest wersja karaoke tej piosenki.*
Odmiana (nieodmienny)
| Przypadek | Forma | Przykład |
|---|---|---|
| Mianownik | karaoke | Karaoke jest dziś w sobotę. |
| Dopełniacz | karaoke | Nie mam ochoty na karaoke. |
| Celownik | karaoke | Wróciliśmy z karaoke po północy. |
| Biernik | karaoke | Zaprosili nas na karaoke. |
| Narzędnik | karaoke | Śpiewam do karaoke. |
| Miejscownik | karaoke | Rozmawialiśmy o karaoke. |
Przykłady użycia
- Lubię śpiewać karaoke z przyjaciółmi.Biernik: karaoke, bez zmian.
- W barze jest dziś wieczór karaoke.Zwrot „wieczór karaoke” to nieodmienne określenie.
- Zaprosili nas na karaoke.Przyimek „na” + biernik; forma stała.
Japońskie pochodzenie i pisownia
- Etymologia: japońskie *kara* („pusty”) + *oke* (skrót od *okesutora*, „orkiestra”), czyli „pusta orkiestra”.
- Wymowa: czytamy je jak pisane: ka-ra-o-ke, z akcentem na przedostatniej sylabie („karaOke”).
- Rodzaj: nijaki, ale rzeczownik nieodmienny; przymiotnik: *karaokowy*.
- Pisownia: razem, nie „kara oke” ani „karaokę”; zbitka „ao” to dwie osobne sylaby.
Czy „karaoke” się odmienia?
Nie. Forma jest stała we wszystkich przypadkach i liczbach.
Co dosłownie znaczy „karaoke”?
„Pusta orkiestra”: podkład muzyczny bez głosu śpiewaka.
Czy można powiedzieć „śpiewać w karaoku”?
Nie. Forma „karaoku” jest błędna. Poprawnie: „śpiewać karaoke” lub „śpiewać na karaoke”.