Kod czy kot? Dwa słowa, jedna wymowa

Kod to system znaków służący do przekazywania lub zapisywania informacji. Oznacza też tajny szyfr, zbiór przepisów oraz program zapisany przez programistę.

Kod to słowo, które dziś słyszymy wszędzie: kod PIN, kod kreskowy, kod źródłowy. W mowie nie da się odróżnić go od zwierzęcia, bo na końcu wyrazu d brzmi jak t, więc kod i kot wymawiamy dokładnie tak samo. Dlatego pisownię trzeba znać.

Odmiana

PrzypadekLiczba pojedynczaLiczba mnoga
Mianownikkodkody
Dopełniaczkodukodów
Celownikkodowikodom
Biernikkodkody
Narzędnikkodemkodami
Miejscowniko kodzieo kodach

Kod w zdaniu

Kod, kot i kodeks

Pisownię sprawdzisz po odmianie: *kodu*, *kodowi*, więc kod kończy się na d, a *kota* — na t. To dobry przykład ubezdźwięcznienia w wygłosie. Słowo przyszło przez francuskie *code* z łacińskiego *codex*, czyli „księga, tablica do pisania”. Od tego samego rdzenia pochodzi kodeks, czyli uporządkowany zbiór przepisów. Inne pokrewne wyrazy to *kodować*, *dekodować* i *kodowanie*. Kod bywa też synonimem szyfru, choć szyfr służy ukrywaniu treści, a kod jej zapisywaniu.

Czym różni się kod od szyfru?

Kod zastępuje słowa lub znaki ustalonymi symbolami, a szyfr zmienia treść według algorytmu, żeby ją ukryć.

Jak odróżnić kod od kota w piśmie?

Odmień rzeczownik: kodu (od kod) i kota (od kot). Końcówka d lub t wraca w odmianie.

Źródła

WhatsAppXTelegramFacebook

Więcej słów 3-literowych