Ego: od Freuda do codziennej rozmowy
Ego to w psychologii świadoma część osobowości, czyli ja. W mowie potocznej oznacza poczucie własnej wartości, często nadmiernie rozbudowane.
Ego po łacinie to po prostu „ja”. Dziś mówimy o dużym ego, gdy ktoś ma zbyt wysokie mniemanie o sobie, choć dla psychologa to wcale nie wada. Słowo weszło do polszczyzny z psychoanalizy i szybko trafiło do rozmów codziennych.
- Świadoma część osobowości (psychologia). *Ego łączy id i superego.*
- Poczucie własnej wartości (potocznie). *Zranili jego ego.*
- Ja jako podmiot (filozofia). *Kartezjański podmiot to ego cogito.*
- Alter ego. *Bohater jest alter ego autora.*
Użycie
| Połączenie | Znaczenie | Przykład |
|---|---|---|
| ego | ja, poczucie własnej wartości | Ma ogromne ego. |
| superego | sumienie, normy | Superego hamuje impulsy. |
| id | popędy | Id domaga się przyjemności. |
| alter ego | drugie ja | Maska to jego alter ego. |
| ego trip | pot. popis | Ten projekt to ego trip szefa. |
Ego w zdaniu
- Nie ranij jej ego, bo się obrazi.W polszczyźnie ego zwykle jest nieodmienne.
- Jego ego nie mieściło się w drzwiach.Humorystyczna przenośnia: duma sięga sufitu.
- Terapeuta mówi o zdrowym ego.Znaczenie psychologiczne.
Skąd się wzięło ego
Freud pisał po niemiecku *das Ich*, czyli „to Ja”. Łacińskie ego upowszechniło się dopiero w angielskich przekładach jego prac, a stamtąd trafiło do innych języków. Słowo dało początek pojęciom *egoista*, *egocentryzm* i *egotyzm*. Warto odróżnić zdrowe ego od zwykłej dumy: pierwsze porządkuje umysł, druga bywa jego przeciwieństwem.
Czy ego się odmienia?
W polszczyźnie najczęściej stoi w tej samej formie: z ego, bez ego, o ego.
Czym jest ego w psychologii?
To świadoma część psychiki, która godzi pragnienia z rzeczywistością i zasadami.