Grosz: najmniejsza polska moneta i słowo z długą historią

Grosz to setna część złotego, czyli najmniejsza jednostka polskiej waluty. W liczbie mnogiej „grosze” oznacza też niewielką sumę pieniędzy.

Grosz to setna część złotego, czyli jedna z najmniejszych jednostek w polskim portfelu. W wyrażeniu „ani grosza” mieści się cała bieda: nie ma nie tylko złotówki, ale nawet tej najdrobniejszej monety. Słowo często pojawia się w rozmowach o koszcie i cenie, gdy liczy się każda drobna kwota.

Odmiana przez przypadki

PrzypadekLiczba pojedynczaLiczba mnoga
Mianownikgroszgrosze
Dopełniaczgroszagroszy
Celownikgroszowigroszom
Biernikgroszgrosze
Narzędnikgroszemgroszami
Miejscownikgroszugroszach

Przykłady użycia

Od praskich groszy do Kazimierza Wielkiego

Nazwa pochodzi od czeskiego *groš*, które wywodzi się z łacińskiego *(denarius) grossus*, czyli „gruba (moneta)”. Praski grosz był dużą srebrną monetą. W Polsce grosz krakowski wprowadził Kazimierz Wielki w 1367 roku. Dziś słowo przeniosło się na nominał, a w zwrotach przetrwało dawne znaczenie wartości: w zwrocie „nie wart złamanego grosza” oznacza on czyjąś kompletną bezwartość. Potocznie o pieniądzach mówi się też kasa.

Ile groszy ma złotówka?

Sto. Złoty dzieli się na sto groszy.

Grosz czy grosze?

Liczba pojedyncza opisuje jedną monetę, a „grosze” używamy zbiorczo, mówiąc o małej sumie: „Zarabia grosze”.

Źródła

WhatsAppXTelegramFacebook

Więcej słów 5-literowych