Cukier: słodki dodatek ze starożytnym rodowodem

Cukier to krystaliczna substancja o słodkim smaku, najczęściej sacharoza, dodawana do napojów i ciast. W chemii to także nazwa grupy węglowodanów.

Cukier jest codziennością kuchni, a jego nazwa to podróżnik. Polskie słowo przyszło z niemieckiego Zucker, a ten z włoskiego zucchero, które sięga arabskiego sukkar i sanskryckiego śarkarā. Dziś oznacza zarówno biały kryształ do herbaty, jak i grupę związków chemicznych.

Odmiana

PrzypadekLiczba pojedynczaLiczba mnoga
Mianownikcukiercukry
Dopełniaczcukrucukrów
Celownikcukrowicukrom
Biernikcukiercukry
Narzędnikcukremcukrami
Miejscownikcukrzecukrach

Przykłady użycia

Ciekawostki

Jak odmienia się cukier puder?

Obie części odmieniają się razem: cukier puder, cukru pudru, cukrem pudrem. W praktyce wiele osób odmienia tylko pierwszy człon.

Skąd pochodzi nazwa cukier?

Ze starszego niemieckiego Zucker; w tle stoi włoskie zucchero, a dalej arabskie sukkar.

Czy cukier to rzeczownik policzalny?

Zwykle nie, ale w liczbie mnogiej oznacza rodzaje cukrów, np. cukry proste.

Źródła

WhatsAppXTelegramFacebook

Więcej słów 6-literowych