Reszta: to, co zostaje, i pieniądze do wydania
Reszta to część czegoś, która pozostała po odjęciu reszty, a także pieniądze zwracane kupującemu, który zapłacił więcej, niż wynosi cena.
Reszta to to, co zostaje po wzięciu części całości. W sklepie jest to kilka monet, w matematyce liczba po dzieleniu, a w rozmowie po prostu „cała reszta”. Gdy płacisz gotówką, kasjer wydaje ci resztę, jeśli twój banknot jest za duży.
- Pozostała część. *Resztę ciasta zjemy jutro.*
- Pieniądze zwracane. *Proszę, oto reszta.*
- W matematyce. *Dzielenie 17 przez 5 daje resztę 2.*
- Pozostali ludzie. *Reszta zespołu wróciła do domu.*
Odmiana rzeczownika (rodzaj żeński)
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | reszta | reszty |
| Dopełniacz | reszty | reszt |
| Celownik | reszcie | resztom |
| Narzędnik | resztą | resztami |
| Miejscownik | reszcie | resztach |
| Wołacz | reszto | reszty |
Reszta w zdaniu
- Resztę możesz zatrzymać.Zwrot grzecznościowy: reszta jako napiwek.
- Reszta towarzystwa już poszła.Rzeczownik odnosi się do ludzi, nie tylko do rzeczy.
- Resztą sił dotarł na metę.Zwrot „resztą sił” oznacza ostatni wysiłek.
Frazeologia i pułapki
- Pochodzenie: słowo przyszło z niemieckiego *Rest*, najpewniej przez czeskie pośrednictwo; ma tę samą budowę co włoskie *resto*.
- Zwroty: *wydać resztę*, *reszta jest milczeniem* (cytat z „Hamleta”), *reszta świata*, *resztą sił*.
- Nie mylić: *reszta* (to, co zostało) i *resztka* (mała pozostałość), np. kasa zaoszczędzona na koniec miesiąca to jej resztka.
- Odmiana: po liczebnikach głównych używa się dopełniacza: *kilka reszt*.
Czy mówi się „ostatnia reszta”?
To pleonazm, bo „reszta” już zawiera znaczenie „tego, co zostało”. Lepiej powiedzieć po prostu „reszta”.
Co oznacza „reszta z dzielenia”?
Liczbę, która pozostaje, gdy dzielnik nie mieści się w dzielnej całkowitą liczbę razy, np. 17 : 5 daje resztę 2.
Czy reszta ma liczbę mnogą?
Tak, ale rzadko; spotkasz ją głównie w matematyce, np. *reszty z dzielenia przez 7*.