Agent w trzech wersjach: handlowy, tajny i ubezpieczeniowy
Agent to osoba działająca w cudzym imieniu, na przykład w handlu lub ubezpieczeniach, a także tajny funkcjonariusz wywiadu.
Agent to ktoś, kto działa za kogoś innego. W filmach agent kojarzy się z tajnymi misjami, w życiu to częściej człowiek z teczką, który sprzedaje polisy. Słowo ma korzenie łacińskie i w wielu językach europejskich znaczy mniej więcej to samo. W polszczyźnie najczęściej dopełnia go określenie: agent ubezpieczeniowy, celny, nieruchomości lub literacki.
- Pośrednik handlowy. *Agent nieruchomości pokazał nam trzy mieszkania.*
- Przedstawiciel firmy ubezpieczeniowej. *Agent zaproponował nową polisę.*
- Tajny wywiadowca. *Agent wywiadu przeszedł przez granicę.*
- Potocznie: donosiciel. *Ktoś go uznał za agenta policji.*
Odmiana
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | agent | agenci |
| Dopełniacz | agenta | agentów |
| Celownik | agentowi | agentom |
| Narzędnik | agentem | agentami |
| Miejscownik | agencie | agentach |
| Wołacz | agencie! | agenci! |
W zdaniu
- Ten agent pracuje w biurze od dziesięciu lat.Liczba pojedyncza, rodzaj męskoosobowy.
- Wszyscy agenci dostali nowe zadania.Mianownik liczby mnogiej: „agenci”, a nie „agenty”.
- Rozmawiałem z agentem w sprawie polisy.Narzędnik: „z agentem”, ale miejscownik: „o agencie”.
Odmiana i rodzina słów
- Alternacja t : c. Miejscownik i wołacz to „agencie”, a mianownik liczby mnogiej „agenci”. Tak samo zachowuje się *student – studenci*.
- Rodzina: *agencja, agentura, agenturalny*. Agentura to sieć tajnych współpracowników.
- Etymologia: z łacińskiego *agens* („działający”), od czasownika *agere*, czyli „działać, prowadzić”.
- Forma żeńska: *agentka*; żeńskie „agentura” znaczy co innego, bo to sieć współpracowników. Pokrewne wpisy: agencja i szpieg.
Agent czy agencja?
Agent to osoba, agencja to firma lub instytucja, w której agenci pracują.
Czy „agenty” jest poprawne?
Nie. Poprawna liczba mnoga to „agenci”.