Grupa — od włoskiego gruppo po grupę krwi
Grupa to kilka osób lub rzeczy tworzących całość, połączonych wspólną cechą lub celem. Używa się jej w nauce, w szkole, w muzyce i w medycynie.
Grupa to jedno z tych słów, które pasuje do niemal każdej dziedziny. Wystarczą dwie osoby ze wspólnym celem, a już możemy powiedzieć, że tworzą grupę. Mówimy o grupie przyjaciół, o grupie krwi i o grupie rockowej. W szkole to oddział, w którym uczą się razem; zobacz też hasło klasa, a w sporcie drużyna.
- Zbiór osób lub rzeczy mających wspólną cechę. *Grupa turystów zwiedza zamek.*
- Zespół muzyczny. *Znana grupa wystąpi na festiwalu.*
- Kategoria w nauce. *Pierwiastki z tej grupy są aktywne.*
- Grupa krwi. *Mam grupę krwi zero.*
Odmiana przez przypadki
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | grupa | grupy |
| Dopełniacz | grupy | grup |
| Celownik | grupie | grupom |
| Biernik | grupę | grupy |
| Narzędnik | grupą | grupami |
| Miejscownik | grupie | grupach |
Przykłady użycia
- Grupa uczniów wyszła na korytarz.Orzeczenie zwykle w liczbie pojedynczej, bo podmiotem jest „grupa”.
- Pracujemy w grupach po cztery osoby.Przyimek „w” z miejscownikiem liczby mnogiej.
- Należy do grupy wsparcia.Rzeczownik w dopełniaczu po „do”.
Pochodzenie i uzgodnienie
Wyraz trafił do polszczyzny z niemieckiego *Gruppe*, które pochodzi od włoskiego *gruppo* — „kępa, skupisko”. Pierwotnie mówiono tak o postaciach zebranych w jednym dziele sztuki, dopiero potem o ludziach. Przy podmiocie typu „grupa osób” orzeczenie zwykle uzgadniamy z rzeczownikiem grupa: *grupa osób przyszła*. W mowie potocznej spotkasz też formę mnogą (*przyszły*, *przyszli*), ale pisząc, lepiej trzymać się pierwszej wersji. To samo dotyczy pokrewnych zbiorowości, takich jak zespół.
Czym grupa różni się od zespołu?
Grupa jest słowem ogólniejszym. Zespół zwykle sugeruje wspólne zadanie lub stałą współpracę.
Skąd się wzięła nazwa grupa krwi?
Z podziału krwi na typy A, B, AB i 0, który odkrył Karl Landsteiner na początku XX wieku.