Złość: uczucie, które szkodzi urodzie
Złość to silne uczucie niezadowolenia, wywołane czymś, co nas drażni lub krzywdzi. Jest łagodniejsza od wściekłości, ale trwa dłużej niż chwilowe zdenerwowanie.
Złość to rzeczownik rodzaju żeńskiego, który nazywa emocję powstającą, gdy coś idzie nie po naszej myśli. Złość zaczyna się w głowie, ale kończy w mięśniach: zaciskają się pięści, a głos brzmi twardziej. Wyraz pochodzi od przymiotnika *zły* i występuje w wielu stałych połączeniach, takich jak *ze złości*, *na złość* czy *z czystej złości*, które łatwo pomylić z pokrewnymi wyrażeniami.
- Uczucie irytacji lub gniewu. *Aż zacisnął zęby ze złości.*
- Złośliwość, chęć dokuczenia. *Zrobił to ze złości, żeby mi dopiec.*
- Przekora. *Na złość mamie nie chciał jeść.*
- Złość skierowana na kogoś lub coś. *Czuję złość na siebie za to potknięcie.*
Odmiana
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Przykład |
|---|---|---|
| Mianownik | złość | Złość mu przeszła. |
| Dopełniacz | złości | Dostał ataku złości. |
| Celownik | złości | Ulegał złości. |
| Biernik | złość | Okazuje złość. |
| Narzędnik | złością | Kipi złością. |
| Miejscownik | o złości | Mówił o złości. |
Przykłady użycia
- Nie bądź zły i opanuj swoją złość.Często w radach psychologicznych.
- Trzasnął drzwiami ze złości.Przyimek *ze* z dopełniaczem wskazuje przyczynę.
- Na złość babci ucięła sobie włosy.Wyrażenie *na złość* oznacza zrobienie czegoś wbrew komuś.
Złość, gniew i wściekłość
- Złość — codzienna, najczęściej krótka, wywołana drobnostką.
- Gniew — mocniejszy, ma wymiar moralny: gniew wobec niesprawiedliwości.
- Wściekłość — niemal utrata kontroli, ostra i głośna.
- Przysłowie: *Złość piękności szkodzi.* Znaczy, że ktoś, kto się złości, traci urodę.
- Pokrewne: *złościć się*, *rozzłościć* i *zezłościć*; z kolei zemsta to złość przeobrażona w czyn.
Złość czy złośc?
Poprawna pisownia to złość, z końcówką ść. Pomaga forma złości, w której słychać ś.
Czy ze złości to jedno słowo?
Nie, to dwa wyrazy: przyimek ze i rzeczownik złości.