Wiosna: pora roku, wiek poety i Wiosna Ludów
Wiosna to pora roku między zimą a latem, trwająca astronomicznie od 21 marca do 21 czerwca. W przenośni oznacza początek, odrodzenie lub lata młodości.
Wiosna to pora roku, ale i metafora. Kiedy polityk mówi o wiośnie, ma na myśli przebudzenie, a nie kalendarz. Poeta sięgnie po nią, gdy chce powiedzieć o młodości, lekkim sercu i nowych początkach.
- Pora roku. *Na wiosnę kwitną magnolie.* Zobacz też zima.
- Odrodzenie, początek zmian. *Wiosna Ludów (1848) to fala rewolucji w Europie.*
- Lata, wiek (poetycko). *Ma już osiemdziesiąt wiosen.*
Odmiana rzeczownika wiosna
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | wiosna | wiosny |
| Dopełniacz | wiosny | wiosen |
| Celownik | wiośnie | wiosnom |
| Biernik | wiosnę | wiosny |
| Narzędnik | wiosną | wiosnami |
| Miejscownik | wiośnie | wiosnach |
Wiosna w zdaniu
- Wiosną jeździmy na rowerze nad rzekę.Przysłówkowo: wiosną, bez przyimka.
- Na wiosnę posadzimy nowe róże.„Na wiosnę” znaczy: w nadchodzącą wiosnę.
- Po tej wiośnie nic już nie było takie samo.Miejscownik: po wiośnie (miękkie ś zamiast twardego s).
Zbieg okoliczności: nazwy i obrzędy
- Wiosna Ludów to rewolucje z 1848 roku, a Praska Wiosna to próba reform w Czechosłowacji w 1968 roku.
- Pierwszy dzień wiosny wiąże się z topieniem Marzanny, słomianej kukły, którą wrzuca się do wody.
- Dopełniacz liczby mnogiej brzmi „wiosen”: *skończyła osiemnaście wiosen*.
- Rdzeń słowa sięga prasłowiańskiego *vesna*; to samo słowo słychać w rosyjskim *весна*.
- Każda pora roku ma swoje prace, a wiosenne to siew i sadzenie.
Kiedy zaczyna się wiosna?
Astronomicznie około 21 marca, czyli w dniu równonocy. Meteorologowie liczą ją od 1 marca.
Czy „na wiosnę” i „wiosną” znaczą to samo?
Prawie. „Wiosną” opisuje porę ogólnie, a „na wiosnę” często oznacza najbliższą wiosnę, w której coś ma się wydarzyć.