Wejście: drzwi, wstęp i efektowne „wejście smoka”
Wejście to miejsce, przez które wchodzi się do budynku lub pomieszczenia; także sam akt wchodzenia oraz wstęp na wydarzenie.
Wejście to rzeczownik odczasownikowy od *wejść*, a ten od *wchodzić*. Znaczy zarówno miejsce, jak i czynność. Wyrażenie „wejście smoka” pochodzi od tytułu hongkońsko-amerykańskiego filmu z 1973 roku i opisuje efektowne pojawienie się kogoś. W prawie mówimy też o „wejściu w życie” ustawy, czyli dniu, od którego obowiązuje.
- Miejsce wchodzenia. *Wejście znajduje się od ulicy.*
- Czynność. *Wejście na szczyt zajęło cztery godziny.*
- Wstęp. *Wejście dla zwiedzających jest bezpłatne.*
- Złącze. *Wejście słuchawkowe jest z boku telefonu.*
Odmiana
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | wejście | wejścia |
| Dopełniacz | wejścia | wejść |
| Celownik | wejściu | wejściom |
| Narzędnik | wejściem | wejściami |
| Miejscownik | wejściu | wejściach |
Przykłady
- Wejście główne jest od strony ulicy Długiej.Tablica informacyjna w budynku.
- Ustawa weszła w życie z początkiem roku.Czasownik „wejść w życie” ma formę dokonaną; „wejście w życie” to rzeczownik.
- Zrobił efektowne wejście na scenę.Przenośnie: pojawienie się przed publicznością.
Wejście, wyjście, drzwi
- Wejście — miejsce lub czynność wchodzenia.
- Wyjście — przeciwieństwo; miejsce lub akt opuszczania.
- Drzwi — element zamykający otwór; drzwi mają zawsze liczbę mnogą.
- Brama — większe wejście, np. na dziedziniec; patrz brama.
Rzeczownik łączy się z licznymi przymiotnikami: wejście główne, boczne, awaryjne, służbowe. W mediach mówi się też o „wejściu na antenę”, czyli krótkim połączeniu z reporterem, a w technice o wejściu sygnału.
Jaki jest dopełniacz liczby mnogiej?
„Wejść”, np. „brak wejść”, „kilka wejść”. W tej formie nie ma końcówki.
Czy poprawnie jest „wejście do pokoju” czy „wejście w pokój”?
Poprawnie: „wejście do pokoju”. Przyimek „do” wskazuje cel.