Wakacje czy urlop? Słowo, które nie ma liczby pojedynczej

Wakacje pochodzą z łacińskiego *vacatio*, od czasownika *vacare*, „być wolnym, próżnym”. Wyraz przyszedł do polszczyzny w średniowieczu przez szkoły i uniwersytety. Rzeczownik „wakacje” występuje wyłącznie w liczbie mnogiej, więc nie powiemy „jedno wakacje”. Gdy liczymy takie wyjazdy, używamy form „jedne wakacje”, „dwoje wakacji” albo po prostu „wakacje”.

• Przerwa w nauce. *Wakacje zaczynają się pod koniec czerwca.*
• Wyjazd wypoczynkowy. *Spędziliśmy wakacje nad morzem.*
• Czas bez obowiązków. *Dziś mam wakacje od pracy.*
• Potocznie: urlop. *Idę na wakacje w sierpniu.*

Odmiana (tylko liczba mnoga)

Przykłady

• Jedziemy na wakacje do Chorwacji.„Na wakacje” (biernik) wskazuje cel podróży.
• Byłem na wakacjach w górach.„Na wakacjach” (miejscownik) wskazuje miejsce pobytu.
• W wakacje ruch na drogach rośnie.„W wakacje” (biernik) bez przyimka „na” oznacza czas.

Wakacje a urlop

• Wakacje — przerwa w nauce, głównie letnia; także wypoczynek.
• Urlop — zwolnienie z pracy, przysługujące pracownikowi; urlop to pojęcie prawne.
• Ferie — przerwa zimowa; od łacińskiego *feriae*, „dni wolne”.
• Wyjazd w czasie wakacji to często podróż nad morze lub w góry.

Tradycyjny polski obraz wakacji to plaża, walizka i długie dni bez zegarka, choć coraz częściej planujemy też wyjazdy w góry lub do miast zagranicznych.