Plaża: słowo z Francji, które przywędrowało nad Bałtyk
Plaża to piaszczysty lub żwirowy brzeg morza, jeziora albo rzeki, przeznaczony do wypoczynku i kąpieli.
Plaża to wakacyjne słowo numer jeden. Pochodzi z francuskiego *plage*, a jej pisownia przez *ż* przypomina, że chodzi o zapożyczenie. W polszczyźnie rzeczownik jest rodzaju żeńskiego, a odmiana jest regularna.
- Piaszczysty brzeg. *Dzieci budują zamki na plaży.*
- Miejsce wypoczynku. *Plaża miejska w Warszawie jest nad Wisłą.*
- Przenośnie: relaks. *Jestem w trybie plaża, nie odbieram telefonów.*
Odmiana rzeczownika
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | plaża | plaże |
| Dopełniacz | plaży | plaż |
| Celownik | plaży | plażom |
| Biernik | plażę | plaże |
| Narzędnik | plażą | plażami |
| Miejscownik | o plaży | o plażach |
Plaża w zdaniu
- Chodźmy na plażę, zanim zrobi się tłok.Przyimek „na” + biernik.
- Wzdłuż plaży biegnie promenada.Dopełniacz, opis krajobrazu.
- Nad Bałtykiem plaże są szerokie i piaszczyste.Liczba mnoga o wielu miejscach.
Plaża w polskim krajobrazie
- Plażowicz – osoba wypoczywająca na plaży.
- Plaża dzika – bez ratownika i infrastruktury.
- Plaża nudystów – wyznaczona część plaży do kąpieli bez ubrania.
- Zobacz też morze i piasek.
Polskie wybrzeże Bałtyku ma około 440 kilometrów, a najbardziej znane plaże znajdują się w Sopocie, Gdyni, Helu i Świnoujściu. Sezon trwa głównie od czerwca do sierpnia, choć spacerowicze odwiedzają plażę przez cały rok.
W nazwach plaż spotkasz określenia: *plaża strzeżona* (z ratownikiem), *plaża piaszczysta* i *plaża kamienista*. Miłośnicy ciszy wybierają plaże dzikie, a rodziny z dziećmi – te z płytką wodą. Warto też pamiętać, że latem flagi na plaży informują o bezpieczeństwie kąpieli.
Czy plaża to to samo co wybrzeże?
Nie. Wybrzeże to cały pas lądu przy morzu, a plaża to jego piaszczysta lub żwirowa część.
Czy plaża pisze się przez ż czy rz?
Przez ż. To zapożyczenie, więc nie sprawdzisz tego wymianą. Pamiętaj: plaża, plażowy, plażować.