Tango: taniec, alfabet NATO i dramat Mrożka

Tango to taniec par i gatunek muzyczny wywodzący się z Argentyny i Urugwaju, a także nazwa litery T w alfabecie fonetycznym NATO.

Tango narodziło się pod koniec XIX wieku w portowych dzielnicach Buenos Aires i Montevideo. W 2009 roku UNESCO wpisało tango rzeczne do listy niematerialnego dziedzictwa ludzkości. Dziś tańczy się je na całym świecie.

Odmiana

PrzypadekFormaPrzykład
MianowniktangoTango jest trudne.
DopełniacztangaKroki tanga.
NarzędniktangiemZachwycił się tangiem.
Mianownik lm.tangaDwa tanga.

Przykłady użycia

Skąd i dokąd?

Tango rozwinęło się z miksu rytmów afrykańskich, kubańskich (habanera) i europejskich, a pierwsze tańce powstawały w gwarnych portowych lokalach. W Polsce zyskało sławę w latach 30., gdy Henryk Wars i Jerzy Petersburski komponowali tanga w rodzimym stylu. Dziś rozróżnia się tango argentyńskie, nuevo i salonowe. Niezależnie od odmiany zawsze liczy się rytm oraz bliski kontakt partnerów. Pokrewne pojęcia to taniec i muzyka.

Czy tango to to samo co walc?

Nie. Walc ma metrum trójdzielne, a tango — dwudzielne i bardziej dramatyczny charakter.

Dlaczego litera T to „Tango”?

W alfabecie fonetycznym NATO każdej literze przypisano łatwe do usłyszenia słowo, aby uniknąć pomyłek w łączności.

Źródła

WhatsAppXTelegramFacebook

Więcej słów 5-literowych