Suma: od łacińskiego szczytu do wyniku dodawania

Suma to wynik dodawania albo łączna kwota pieniędzy. Od słowa pochodzi też „w sumie” i nazwa uroczystej mszy.

Suma to wynik, do którego dochodzimy po zsumowaniu kilku wartości. W codziennej polszczyźnie oznacza także łączną kwotę, na przykład „suma na rachunku”. Występuje w matematyce, księgowości i potocznych podsumowaniach.

Odmiana

PrzypadekLiczba pojedynczaLiczba mnoga
Mianowniksumasumy
Dopełniaczsumysum
Celowniksumiesumom
Bierniksumęsumy
Narzędniksumąsumami
Miejscowniksumiesumach

Przykłady użycia

Łaciński „szczyt” i słynne dzieło

Słowo pochodzi od łacińskiego *summa*, czyli „najwyższy, całość”. Stąd tytuł *Suma teologiczna* Tomasza z Akwinu, czyli zbiór podsumowujący całą wiedzę teologiczną. W języku liczb suma łączy kilka wielkości w jedną, a gdy chodzi o rezultat, bliskie jest słowo wynik. Zwróć uwagę na dopełniacz liczby mnogiej: „kilka sum”, bez końcówki. W matematyce szkolnej uczymy się, że suma nie zależy od kolejności składników, czyli dodawanie jest przemienne. W księgowości „suma kontrolna” pozwala sprawdzić poprawność danych, a w informatyce ten sam termin oznacza liczbę wyliczaną z pliku, by wykryć błędy.

Czym różni się suma od różnicy?

Suma to wynik dodawania, a różnica to wynik odejmowania.

Co znaczy „w sumie”?

To wyrażenie podsumowujące, mniej więcej „ogólnie rzecz biorąc” albo „wziąwszy wszystko pod uwagę”.

Jaka jest forma dopełniacza liczby mnogiej?

Brzmi „sum”, na przykład „kilka sum pieniężnych”. Ta forma bywa zaskakująca, bo końcówka pozostaje pusta, a samogłoska nie ulega zmianie.

Źródła

WhatsAppXTelegramFacebook

Więcej słów 4-literowych