Film: dzieło, taśma i cienka błonka
Film to dzieło audiowizualne złożone z ruchomych obrazów, oglądane w kinie lub na ekranie. Słowo oznacza też cienką błonkę lub taśmę światłoczułą.
Film to dziś przede wszystkim dzieło z ruchomych obrazów. Wyraz przyszedł do polskiego z angielskiego, gdzie *film* oznaczał pierwotnie cienką błonkę, a dopiero potem taśmę światłoczułą i wreszcie całe dzieło. Dlatego warstwa tłuszczu na zupie albo cienka folia też bywają nazywane filmem.
- Dzieło audiowizualne. *Wczoraj oglądaliśmy świetny film.*
- Taśma światłoczuła. *Aparat analogowy wymaga wymiany filmu.*
- Cienka warstwa. *Na wodzie utworzył się film oleju.*
- Wymyślona sytuacja (potocznie). *Chyba robisz sobie film, nic takiego się nie stało.*
Odmiana
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| mianownik | film | filmy |
| dopełniacz | filmu | filmów |
| celownik | filmowi | filmom |
| biernik | film | filmy |
| narzędnik | filmem | filmami |
| miejscownik | filmie | filmach |
Przykłady użycia
- W sobotę idziemy do kina na nowy film.Film ogląda się w kinie, ale „oglądać film” można wszędzie.
- Opowiada o filmie, który widział w dzieciństwie.Miejscownik „o filmie” – tu bez zmiany spółgłoski.
- Urwał mi się film po drugim piwie.Potoczny zwrot: nie pamiętam, co się działo.
Film, kino i teatr
- Film — gotowe dzieło, które powstaje raz i można je oglądać wielokrotnie.
- Kino — miejsce projekcji, a także dziedzina sztuki: *kino europejskie*.
- Teatr — przedstawienie na żywo, za każdym razem inne.
- W polszczyźnie nie ma osobnego rozróżnienia „film” i „movie” jak w angielskim; wystarczy „film”.
Mówi się „dobry film” czy „dobre film”?
„Dobry film”, bo to rzeczownik rodzaju męskiego.
Co znaczy „film” w fotografii?
To światłoczuła taśma, którą w aparatach analogowych naświetla się i potem wywołuje.
Czy można „kręcić film” i „robić film”?
Tak. „Kręcić film” znaczy nagrywać go na planie, a „robić film” używa się też o wyprodukowaniu go w ogóle. W mowie potocznej oba zwroty są równorzędne.