Sprawa: jak rozumieć to wszechstronne słowo?

Sprawa to słowo-wytrych: wejdzie wszędzie. Od „sprawy sądowej” po „sprawę honorową” opisuje wszystko, co wymaga uwagi i działania. W urzędzie to akta, w życiu to kłopot do załatwienia, a w patriotycznych tekstach to idea warta poświęceń. Z prawem łączy się przez pozew, a w sądzie rozstrzyga ją sędzia.

• Kwestia do załatwienia. *Mam do ciebie ważną sprawę.*
• Postępowanie sądowe. *Sprawa o odszkodowanie ciągnie się latami.*
• Cel, idea. *Walczył o słuszną sprawę.*
• Sytuacja (potocznie). *Jak tam sprawy w pracy?*

Odmiana rzeczownika (rodzaj żeński)

Sprawa w zdaniu

• Zdaję sobie sprawę z ryzyka.Poprawny zwrot: „zdawać sobie sprawę z” + dopełniacz.
• To nie twoja sprawa.Potoczne, ostre; zwykle odmawia komuś wtrącania się.
• Sprawa trafiła do sądu apelacyjnego.Użycie prawnicze; sprawę można wygrać lub przegrać.

Sprawa, sprawić, sprawiedliwość

• Pochodzenie: rzeczownik pochodzi od czasownika *sprawić* i ma ten sam rdzeń co *prawo*, *prawda* i *sprawiedliwy*. Pierwotnie chodziło o coś „doprowadzonego do porządku”.
• Składnia: po „zdawać sobie sprawę” stoi „z” + dopełniacz (*z ryzyka*) albo spójnik „że” (*zdaję sobie sprawę, że to ryzykowne*). Błędne jest natomiast „zdawać sobie sprawę o czymś”.
• Zwroty: *załatwić sprawę*, *wyjaśnić sprawę*, *sprawa życia i śmierci*, *sprawa honorowa*, *w tej sprawie*.