Pościg – gonitwa, która nie jest wyścigiem
Pościg to szybka akcja polegająca na gonieniu kogoś lub czegoś, zwłaszcza uciekiniera, najczęściej przez policję albo służby.
Pościg to sytuacja, w której jedna osoba lub grupa goni drugą. Nie należy go mylić z wyścigiem: w pościgu jedna strona ucieka, a w wyścigu wszyscy rywalizują o zwycięstwo. Najczęściej słowo to pojawia się w doniesieniach o pracy policji lub w filmach akcji.
- Gonienie uciekiniera. *Policja wszczęła pościg za sprawcą.*
- Pogoń za czymś (przenośnie). *Pościg za sukcesem pochłonął go bez reszty.*
- Oddział do gonienia. *Wysłano grupę pościgową.*
Odmiana rzeczownika
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownik | pościg | pościgi |
| Dopełniacz | pościgu | pościgów |
| Celownik | pościgowi | pościgom |
| Narzędnik | pościgiem | pościgami |
| Miejscownik | pościgu | pościgach |
Pościg w zdaniu
- Pościg zakończył się zatrzymaniem kierowcy.Rzeczownik w mianowniku, czasownik w czasie przeszłym.
- Policjanci ruszyli w pościg za uciekinierem.Zwrot *ruszyć w pościg za kimś* jest bardzo popularny.
- W pościgu za marzeniami zapomniał o odpoczynku.Znaczenie przenośne, styl literacki.
Ścigać w prawie i w sporcie
- Czasownik: *ścigać* znaczy gonić; *ścigać się* – ścigać nawzajem, na przykład w sporcie motorowym.
- W prawie: *ściganie* to postępowanie organów państwa wobec przestępców, np. *ściganie z urzędu* oraz *list gończy*.
- Alternacja: *pościg* – *w pościgu*, bez zmiany tematu; liczba mnoga tworzy *pościgi*.
- Wyraz bliski: *pogoń* jest synonimem, ale częściej w tekstach literackich i przenośniach.
Czy pościg i pogoń to to samo?
Bardzo zbliżone. Pogoń brzmi bardziej literacko, a pościg częściej wiąże się z działaniami służb.
Kiedy wszczyna się pościg?
Gdy ktoś uciekł z miejsca zdarzenia lub nie zatrzymał się do kontroli. Zasady takich działań opisują przepisy dla służb porządkowych.