Śnieg: kiedy pada, a kiedy się topi, czyli opowieść o słowie

Śnieg to opad atmosferyczny w postaci drobnych kryształków lodu, które układają się w płatki. Zimą tworzy białą pokrywę na ziemi, drogach i dachach.

Śnieg pada zwykle zimą i w górach, a z wyrazu *śnieżyca* wiemy, że potrafi być groźny. Płatki śniegu mają zwykle sześć ramion, bo tak układają się cząsteczki wody w lodzie. Wyraz jest rzeczownikiem rodzaju męskiego i z reguły liczby pojedynczej.

Odmiana

PrzypadekLiczba pojedynczaLiczba mnoga
Mianownikśniegśniegi
Dopełniaczśnieguśniegów
Celownikśniegowiśniegom
Biernikśniegśniegi
Narzędnikśniegiemśniegami
Miejscowniko śnieguo śniegach

Przykłady użycia

Śnieg z prasłowiańskiego i łacińskiego

Słowo pochodzi z prasłowiańskiego *sněgъ* i należy do rodziny indoeuropejskiej: angielskie *snow*, niemieckie *Schnee*, łacińskie *nix, nivis* (od którego włoskie *neve*). Od polskiego pnia pochodzą *śnieżny*, *śnieżka*, *śnieżyca*. W polskiej frazeologii mamy *biały jak śnieg*, *topnieć jak śnieg na wiosnę*, a o czymś, co szybko znika, mówi się *stopniało jak śnieg*. Zobacz też zima, czyli porę roku, w której śnieg jest najczęstszy, oraz deszcz, czyli jego cieplejszy odpowiednik.

Co znaczy śnieg w telewizorze?

To zakłócenie obrazu w postaci chaotycznych punktów, przypominające padający śnieg.

Czy mówi się śniegi?

Liczba mnoga jest bardzo rzadka. Częściej używamy wyrażeń typu opady śniegu.

Źródła

WhatsAppXTelegramFacebook

Więcej słów 5-literowych