Czym jest śmiech i czym różni się od uśmiechu
Śmiech to głośna, mimowolna reakcja na coś zabawnego, złożona z krótkich wydechów, często towarzysząca radości, ulgi lub zakłopotaniu.
Śmiech to głośna reakcja organizmu na coś, co nas rozbawiło lub rozładowało napięcie. Przysłowie mówi, że śmiech to zdrowie, i badania faktycznie wiążą go z rozluźnieniem mięśni. Cichy odpowiednik to uśmiech, a jego emocjonalnym źródłem bywa radość.
- Dźwięk wydawany z rozbawienia. *W sali rozległ się gromki śmiech.*
- Ośmieszenie, drwina. *Nie dla śmiechu to mówię, tylko poważnie.*
- Powód do kpin. *Wygląda jak pośmiewisko, to czysty śmiech na sali.*
Odmiana w liczbie pojedynczej
| Przypadek | Forma | Przykład |
|---|---|---|
| Mianownik | śmiech | Jego śmiech niósł się po sali. |
| Dopełniacz | śmiechu | Nie mogła powstrzymać śmiechu. |
| Celownik | śmiechowi | Nie przyglądaj się śmiechowi dzieci. |
| Narzędnik | śmiechem | Odpowiedział śmiechem. |
| Miejscownik | śmiechu | W jego śmiechu było coś gorzkiego. |
Śmiech w zdaniu
- Pękali ze śmiechu przez cały wieczór.Frazeologizm: „pękać ze śmiechu” oznacza śmiać się bardzo głośno.
- To jest śmiechu warte, nie ma o czym mówić.„Śmiechu warte” znaczy żałosne, nic nie warte.
- Dostał ataku śmiechu w środku powagi.Wyrażenie „atak śmiechu” oznacza niekontrolowane rozbawienie.
Rodzina wyrazów i pułapki
- Czasownik: *śmiać się* (niedokonany), *zaśmiać się* (dokonany). *Śmieję się, śmiejesz się, śmiał się.*
- Pokrewne: *śmieszny*, *śmiesznie*, *śmieszek*, *pośmiewisko*.
- Pisownia: w końcówce -ch (nie „h”), bo wymienia się z formą *śmiechu*; wyraz zapisujemy przez *ie*, nie *je*.
- Pochodzenie: prasłowiańskie *směxъ*, od tego samego rdzenia co czasownik *śmiać się*.
Czym różni się śmiech od uśmiechu?
Śmiech jest głośny i angażuje cały aparat mowy, a uśmiech to cicha mimika twarzy bez dźwięku.
Co znaczy „śmiech na sali”?
Potocznie wyraża oburzenie lub dezaprobatę wobec czegoś absurdalnego, na przykład: „to jest śmiech na sali”.